Как бы Моссад поступил с евреем, укравшим деньги у Израиля?
Ինչպե՞ս կվարվեր Մոսադը Իսրայելից գումար գողացած հրեայի հետ
Читать на сайте издателяПеревод с помощью ИИ. Ниже доступен оригинал для сравнения.
Призыв Арбака Хачатряна к Сержу Саргсяну: очистите свое окружение от подонков и дайте силу молодежи.
«Я близок с женой президента, я сын его тети, министр обороны — мой брат, его сестра — моя невестка: подобные подходы сломали нацию, которая обладала потенциалом, вела серьезную политическую борьбу и могла вовремя принимать правильные решения», — сказал в беседе с «Аравот» независимый правозащитник Арбак Хачатрян, анализируя армяно-российские отношения новейшего периода.
По его словам, отношения Армении и России первоначально были стратегическими, но позднее армянские горе-политики превратили их в личные, чтобы удержаться у власти: «Все стало опираться на знакомства, деньги начали заменять идеи, система стала разрушаться». Хачатрян вспоминает случай начала 90-х: когда он привез помощь Армении, один из тогдашних политических деятелей предложил наладить производство пластиковых бутылок, обещая огромные деньги. «Сначала это показалось мне диким, но затем в условиях войны стояла проблема выживания в борьбе; позднее гонка за тем, чей ребенок будет жить лучше, породила базарное мышление, разрушившее страну.
Представляете, если бы в СССР инженер, академик, врач и другие специалисты, которыми мы гордились, зависели от хозяев базаров? Теперь хозяева базаров стоят рядом с хозяевами страны. Когда-то даже люди преступного мира постыдились бы считать этих торгашей своими друзьями. Сегодня все перемешалось: не понять, где чистое, а где грязь».
В этом контексте наш собеседник рассматривает происходящее сегодня с мигрантами в РФ, добавляя: «Армяно-российские отношения были бы хорошими, если бы уровень жизни армянского гражданина был одинаков и в Армении, и в России. Поскольку Армения не имела никакой стратегической основы для защиты, система, построенная на этой временной основе, теперь начинает рушиться. Человек, занимавший пост президента Армении, должен был ответить всей семьей за продажу хотя бы одного национального достояния. Его следовало пожизненно заключить в тюрьму.
Но и власти РФ должны быть осторожны: если для защиты интересов и прав своего народа они поднимают национальный вопрос, то непосредственно приобретают своему народу врагов». Он предлагает российским властям сначала сопоставить деньги, которые крадут из России нелегальные мигранты, с нефтяными и газовыми деньгами, украденными российскими олигархами из собственной страны, и уже потом делать выводы.
Кстати, о необходимости государственных санкций против людей, укравших деньги из собственных стран, Хачатрян говорил в разных интервью еще с 2006 года, а в прошлом году Госдума уже приняла такой законопроект.
«Серж Саргсян должен очистить свое окружение от богачей, заработавших в РФ огромные деньги на дешевом труде и обмане армян, а затем купивших Армению. Вместо Грачьи Арутюняна женские халаты нужно надеть на них: преступники — они. Сейчас никто не вспоминает и не говорит, как эти люди заработали деньги, хотя в основе их заработка именно преступление», — говорит наш собеседник, удивляясь, что российско-грузинская война 2008 года не стала уроком для наших властей. «Эта война загнала Армению в угол, поскольку политические идеи — единственную силу Армении — начали заменять деньгами.
Страна без недр, нефти или иных богатств не могла быть конкурентоспособной. Экономическая гибель Армении тогда была вполне реальной. Имущество нескольких богачей основано на бумажных пирамидах; если какая-нибудь другая страна захочет ударить по Армении, эти люди сразу окажутся под арестом и лишатся всего имущества. Оно никак не сможет принести пользу стране. Главный абсурд в том, что даже после этого власти Армении продолжили заменять экономическую мощь страны экономической мощью нескольких людей».
Наш собеседник считает, что в эти 20 лет Армении помог выжить потенциал, оставшийся с советских времен, основанный на идее и образовании. «Но то поколение уже духовно сломлено и не может бороться. Сегодня очень трудно собрать силу, способную идейно двигаться вперед, поскольку в основе всего — заработок. Наше поколение доказало свое бессилие: большинство тех, кто пришел к руководству, испортилось. Но теперь мы впервые увидели силу молодежи. Не будем спрашивать, на чьи деньги, при каких обстоятельствах, по какой причине и как она возникла.
Отличие молодежи от нашего поколения в том, что сегодняшнее поколение очень трудно купить. Торгаш или хозяин базара может дать молодому человеку деньги, но стоит задеть его честь — он готов ударить. Однако при нынешнем состоянии Армении, внешних и внутренних вызовах молодежи трудно бороться с существующей прогнившей системой. Сделать всю ставку на этих молодых людей было бы утопией. Их поставят в такие условия, что мы скорее можем потерять Армению, чем они добьются успеха».
В поисках ответа — Европейский или Евразийский союз — Арбак Хачатрян считает величайшей опасностью возвращение к личным отношениям. «Это означает отбросить страну еще на 20 лет. Пока ложь не исчезнет из Армении, пока все бегут из нее, экономики уже вообще нет, но все голосуют за президента и правящую партию, это болото не исчезнет. Президенты маленьких стран так и не поняли, что страна сильна, если богат и силен народ».
В этой ситуации наш собеседник призывает президента Армении Сержа Саргсяна пересмотреть подходы. «Нужно дать дорогу молодежи, духовно более чистой и сильной. Удары будут настолько мощными, что других вариантов уже нет. Не хотел бы, чтобы президент Армении оказался на месте Каддафи, Мубарака, Саддама. Вспоминая их последние выступления: до последних дней они тоже были уверены, что “проблем нет”, что они служат народу. Не дай бог такие события произойдут в Армении. Призываю президента очиститься от подонков рядом с ним и дать силу молодежи. Молодые люди должны получать независимые, чистые деньги, не зависящие от какого-либо олигарха, человека или ориентации на другую страну, и учиться за рубежом, чтобы на равных бороться за свою родину в международных инстанциях.
Это единственное условие создания новой политической силы нового качества. Учитывая тяжелое положение страны, действовать надо очень быстро. Рядом с президентом должна быть здоровая сила. Если президент Армении сегодня сумеет это увидеть и осуществить, он действительно останется в истории. Обязательно надо раскрыть политические ошибки этих 20 лет, провести обсуждения и привлечь к ответственности допустивших их политических деятелей, чтобы люди, которые сегодня эмигрируют, объявляют голодовки и выходят на протесты против подорожания, были уверены, что идет очищение. Лучше создать в Армении новую силу — молодую и чистую, способную также потребовать и вернуть разграбленные деньги, чем делать это посредством международных санкций».
По убеждению нашего собеседника, именно эта молодежь должна разработать соответствующие механизмы: одновременные демонстрации в Армении и за рубежом, публичное осуждение членов этих семей, принуждение стран, где “осели” украденные из Армении богатства, к проверке их происхождения и возвращению. «Все должны понимать: нельзя укреплять экономику сильных стран деньгами, украденными из малых. Я очень сомневаюсь, что еврей мог бы украсть богатство из Израиля и построить дворец в другой стране. Государственные службы безопасности устроили бы ему такое, что упаси бог. Между тем армяне считают кражу денег из страны признаком величия и силы».
Наш собеседник понимает, что многие воспримут его слова с усмешкой, сочтут невыполнимыми, но убежден: альтернативы нет. «Когда несколько человек собираются в Баден-Бадене или президентской администрации и говорят: “Проблем нет, шеф”, президент должен подумать и понять: проблемы есть, а решения невероятно тяжелы, почти невозможны. Все человеческое естественно, от развлечений отказываться не нужно, но если политический деятель зарабатывает через развлекательные заведения в другой стране, это лишает страну стратегических направлений. Ошибаться тоже свойственно человеку, а отказаться от ошибки не стыдно».
Нелли ГРИГОРЯН
Газета «Аравот»
Сравнить с оригиналом · Հայերեն
Արբակ Խաչատրյանի կոչը՝ Սերժ Սարգսյանին. մաքրվեք Ձեր կողքի տականքներից ու ուժ տվեք երիտասարդներին
«Ես նախագահի կնոջ հետ եմ մոտ, ես մորքուրի տղայի, պաշտպանության նախարարն իմ ախպերն ա, նրա քույրն իմ հարսն ա եւ նմանատիպ մոտեցումները կոտրեցին մի ազգին, որը պոտենցիալ ուներ, լուրջ քաղաքական պայքար էր տանում եւ ի զորու էր ճիշտ ժամանակին ճիշտ որոշումներ կայացնել»,- «Առավոտի» հետ զրույցում վերլուծելով հայ-ռուսական նորագույն շրջանի հարաբերությունները՝ ասաց անկախ իրավապաշտպան Արբակ Խաչատրյանը:
Ըստ նրա՝ Հայաստան-Ռուսաստան հարաբերությունները սկզբում ստրատեգիական էին, որը հետագայում հայ վայ քաղաքական դեմքերը վերածեցին անձնականի, որպեսզի իրենք մնան իշխանության. «Ամեն ինչ սկսվեց հենվել ծանոթի վրա, գաղափարներին սկսեցին փոխարինել գումարները, համակարգը սկսեց քանդվել»: Խաչատրյանը հիշում է մի դեպք՝ 90-ականների սկզբին, երբ Հայաստանին օգնություն էր բերել, ժամանակի քաղաքական այրերից մեկն առաջարկել է պլաստիկ շշերի արտադրություն հիմնել՝ ասելով, որ դա հսկայական գումարներ կարող է բերել. «Սկզբում դա ինձ վայրի թվաց, բայց հետո պատերազմական իրավիճակում գտնվող պայքարում գոյատեւելու խնդիր կար, ավելի ուշ՝ ում երեխան ավելի լավ կապրի մրցավազքը առաջ բերեց բազարային մտածողություն, ինչը քանդեց երկիրը: Պատկերացնո՞ւմ եք՝ եթե ԽՍՀՄ-ի տարիներին ինժեները, ակադեմիկը, բժիշկը եւ այլ մասնագետներ, որոնցով հպարտանում էինք, կախված լինեին բազարի տերերից: Հիմա բազարի տերերը կանգնած են երկրի տերերի կողքին: Ժամանակին անգամ հանցագործ կյանքի մարդիկ կամաչեին այդ չարչիներին իրենց ընկեր համարել: Այսօր բոլորը խառնվել են իրար, չես հասկանում՝ որն է մաքուրը, որը՝ կեղտը»:
Այն, ինչ այսօր կատարվում է ՌԴ-ում միգրանտների նկատմամբ, մեր զրուցակիցը հենց այս համատեքստում է դիտարկում՝ հավելելով. «Հայ-ռուսական հարաբերությունները կլինեին լավ, եթե եւ ՀՀ-ում, եւ ՌԴ-ում հայ քաղաքացու ապրելակերպը միեւնույն մակարդակն ունենար: Քանի որ Հայաստանը որեւէ ռազմավարական հիմք չուներ՝ պաշտպանվելու համար, հիմա այդ ժամանակավոր հիմքի վրա դրված համակարգը սկսում է քանդվել: Հայաստանում նախագահի պաշտոն զբաղեցրած մարդը գեթ մեկ ազգային հարստություն վաճառելու համար պետք է պատասխան տար՝ ամբողջ ընտանիքով: Նրան ցմահ պետք էր բանտարկել: Բայց նաեւ ՌԴ իշխանությունները պետք է իրենց քայլերում զգուշավոր լինեն, քանի որ իրենց ժողովրդի շահը եւ իրավունքը պաշտպանելու համար եթե ազգային հարց են առաջ բերում, ուղղակիորեն թշնամիներ են ձեռք բերում իրենց ժողովրդի համար»: Նա ՌԴ իշխանություններին առաջարկում է համեմատել այն գումարները, որոնք ՌԴ-ից գողանում են անօրինական միգրանտները, եւ նավթային ու գազային այն գումարները, որոնք ռուս օլիգարխներն են գողացել սեփական երկրից, նոր հետեւություններ անել:
Ի դեպ, սեփական երկրներից գումար գողացած մարդկանց դեմ պետության կողմից սանկցիաների կիրառման անհրաժեշտության մասին Խաչատրյանը դեռ 2006 թվականից է ասել տարբեր հարցազրույցներում, իսկ անցյալ տարի Պետդուման արդեն նման օրինագիծ ընդունեց:
«Սերժ Սարգսյանը պետք է իր շրջապատը մաքրի այն հարուստներից, ովքեր ՌԴ-ում մեծ գումարներ են վաստակել հայերին էժան աշխատեցնելով ու խաբելով, հետո էլ առել են Հայաստանը: Հրաչյա Հարությունյանի փոխարեն նրանց պետք է կանացի խալաթ հագցնել, նրանք են հանցագործները: Ոչ ոք հիմա չի հիշում ու չի խոսում այն մասին, թե այդ մարդիկ ինչ կերպ են գումարներ աշխատել, մինչդեռ նրանց աշխատած գումարների հիմքում հենց հանցագործությունն է»,- ասում է մեր զրուցակիցը՝ իր զարմանքը արտահայտելով, որ 2008-ին ռուս-վրացական պատերազմը դաս չեղավ մեր իշխանավորների համար.
«Այդ պատերազմը Հայաստանին մղեց անկյուն, քանի որ քաղաքական գաղափարները, որը Հայաստանի միակ հզորությունն էր, սկսեցին փոխարինել փողով: Իսկ այն երկիրը, որը չուներ ընդերք, նավթ կամ այլ հարստություն, չէր կարող մրցունակ լինել: Հայաստանի տնտեսական կործանումն այդ ժամանակ շատ իրական էր: Այն մի քանի մարդիկ, ովքեր փողատերեր են, նրանց ունեցվածքը հիմնված է թղթե բուրգերի վրա, ու եթե որեւէ մի այլ երկիր ցանկանա Հայաստանին հարվածել, այդ մարդիկ միանգամից կալանավոր կդառնան՝ կկորցնեն իրենց ամբողջ ունեցվածքը, այն որեւէ կերպ չի կարող երկրին օգտակար լինել: Հիմնական աբսուրդն այն է, որ անգամ այդ իրավիճակից հետո ՀՀ իշխանությունները շարունակեցին Հայաստանի տնտեսական հզորությունները փոխարինել մի քանի մարդկանց տնտեսական հզորությամբ»:
Մեր զրուցակիցը գտնում է, որ այս 20 տարիներին Հայաստանին օգնեց գոյատեւել դեռ խորհրդային տարիներից մնացած պոտենցիալը, որի հիմքը գաղափարն ու կրթությունն էր. «Բայց այդ սերունդն արդեն հոգեպես ջարդված է, արդեն չի կարող պայքար տանել: Այսօր շատ դժվար է հավաքել այն ուժը, որը գաղափարապես կարող է առաջ գնալ, քանի որ ամեն ինչի հիմքում այսօր գումար աշխատելն է: Մեր սերունդն ապացուցեց, որ ուժ չունի, այդ սերնդից ով եկավ ղեկավարության, մեծամասնությունը փչացավ: Բայց հիմա մենք առաջին անգամ տեսանք երիտասարդության ուժը. եկեք հարց չտանք՝ ո՞ւմ փողերով, ի՞նչ վիճակով, ի՞նչ պատճառով, ինչպե՞ս ստեղծվեց: Մեր սերնդի եւ երիտասարդների տարբերությունն այն է, որ այսօրվա սերնդին փողով առնելը շատ դժվար է: Որեւէ չարչի կամ բազարի տեր այսօր կարող է երիտասարդին գումար տալ, բայց հենց նրա թասիբին կպավ՝ նա պատրաստ է հարվածելու: Բայց Հայաստանի այս վիճակում, արտաքին ու ներքին մարտահրավերների պարագայում բարդ է, որ երիտասարդությունը պայքար տանի Հայաստանում առկա նեխած համակարգի դեմ: Ամբողջ խաղադրույքը եթե մենք դնենք այդ երիտասարդների վրա, դա կլինի ուտոպիստական: Նրանց այն վիճակների մեջ կդնեն, որ ավելի շուտ կարող է Հայաստանը կորցնենք, քան նրանք հաջողության հասնեն»:
Այս իրավիճակում՝ Եվրոպակա՞ն, թե՞ Եվրասիական միություն փնտրտուքներում Արբակ Խաչատրյանն ամենամեծ վտանգը համարում է այն, որ ամեն ինչ դարձյալ գնա անձնական հարաբերությունների վրա. «Դա նշանակում է եւս 20 տարով ետ գցել երկիրը: Քանի դեռ սուտը չի վերանում Հայաստանից, քանի դեռ Հայաստանից բոլորը փախչում են, տնտեսություն արդեն ընդհանրապես գոյություն չունի, բայց բոլորը ձայները տալիս են երկրի նախագահին ու իշխող կուսակցությանը՝ այս ճահիճը չի վերանա: Փոքր երկրների նախագահներն այդպես էլ չհասկացան, որ երկիրը հզոր է, եթե ժողովուրդն է հարուստ ու հզոր»:
Այս իրավիճակում մեր զրուցակիցը կոչ է անում ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանին՝ վերանայել իր մոտեցումները. «Երիտասարդներին, որոնք հոգեպես ավելի մաքուր ու հզոր են, պետք է ճանապարհ տալ: Հարվածներն այնքան ուժեղ են լինելու, որ այլեւս այլ տարբերակներ չկան: Ես չէի ցանկանա, որ ՀՀ նախագահը հայտնվեր Քադաֆիի, Մուբարաքի, Սադամի տեղում. երբ ես հիշում եմ նրանց վերջին ելույթները, մինչեւ վերջին օրերը նրանք էլ համոզված էին, որ «հարց չկա», որ իրենք ժողովրդի համար են: Աստված մի արասցե, եթե Հայաստանում նույն զարգացումները լինեն: Նախագահին հորդորում եմ մաքրվել իր կողքի տականքներից ու ուժ տալ երիտասարդներին: Նրանք պետք է ստանան անկախ, մաքուր գումարներ, որոնք կախված չեն լինի որեւէ օլիգարխից, որեւէ անձից, այլ երկրի ուղղությունից, ու սովորեն դրսում, միջազգային ատյաններում հավասար պայքարել իրենց հայրենիքի համար:
Դա միակ պայմանն է, որով ստեղծվում է նոր ու նոր որակի քաղաքական ուժ: Ելնելով երկրի արդի ծանր վիճակից՝ դա պետք է շատ արագ կատարվի: Նախագահի կողքը պետք է լինի առողջ ուժ: Եթե ՀՀ նախագահը այսօր կարողացավ դա տեսնել ու կատարել, նա իսկապես կմնա պատմության մեջ: Պետք է անպայման բացել այս 20 տարիների թույլ տված քաղաքական սխալները, քննարկումներ պետք է լինեն, պատասխանատվության պետք է կանչվեն սխալներ գործած քաղաքական այրերը, որ այն մարդիկ, ովքեր այսօր արտագաղթում են, հացադուլի են նստում, թանկացումների դեմ ցույցի են դուրս գալիս, համոզված լինեն, որ մաքրման գործընթաց է գնում: Ավելի լավ է Հայաստանում ստեղծվի նոր ուժ՝ երիտասարդ ու մաքուր, որը նաեւ կարողանա ետ պահանջել ու ետ բերել երկրից թալանված գումարները, քան դա արվի միջազգային սանկցիաներով»:
Մեր զրուցակցի համոզմամբ՝ այդ երիտասարդներն էլ պետք է մշակեն այն մեխանիզմները, որոնցով դա հնարավոր է՝ միաժամանակյա ցույցեր եւ Հայաստանում եւ արտերկրներում, տվյալ ընտանիքների անդամների պախարակում, ստիպել այն երկրներին, որտեղ «հանգրվանել» է Հայաստանից գողացված հարստությունը, ստուգել սկզբնաղբյուրները ետ ուղարկել դրանք. «Բոլորը պետք է հասկանան, որ փոքր երկրներից գողացած փողերով հզոր երկրների տնտեսությունները չի կարելի ամրացնել: Ես խիստ կասկածում եմ, որ մի հրեա Իսրայելից կարողանար հարստություն գողանալ եւ որեւէ երկրում դղյակ կառուցեր: Պետական անվտանգության ծառայություններն այն օրը կգցեին նրան, որ Աստված հեռուն տանի: Մինչդեռ հայերը երկրից փող գողանալը համարում են մեծության ու հզորության նշան»:
Մեր զրուցակիցը հասկանում է, որ իր ասածները շատերը քմծիծաղով կընդունեն, կասեն, որ դրանք անիրագործելի բաներ են, բայց համոզված է՝ այլընտրանք չկա. «Բադեն-Բադենում կամ նախագահական ապարատում, որ մի քանի հոգին հավաքվում են ու ասում են՝ հարց չկա, շեֆ, նախագահը պետք է մտածի ու հասկանա, որ լրիվ հարց ա, ու դրանց լուծումներն ահռելի ծանր են, համարյա անլուծելի: Ամեն ինչն էլ մարդու համար է, զվարճանքներից հրաժարվել պետք չէ, բայց եթե քաղաքական դեմքն այլ երկրում զվարճանքի օբյեկտների միջոցով գումարներ է աշխատում, դա երկրին զրկում է ստրատեգիական ուղղություններից: Սխալվելն էլ է մարդու համար, ու սխալից ետ կանգնելն ամոթ չէ»:
Նելլի ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
«Առավոտ» oրաթերթ
Примечание об источнике
Publication date displayed in the publisher's Arbak Khachatryan tag index.