Ապագան որոշում են արժեքները…
Будущее решают ценности..
Կարդալ հրատարակչի կայքումԱրհեստական բանականության օգնությամբ թարգմանություն։ Ստորև հասանելի է բնագիրը՝ համեմատության համար։
Ա․ Խաչատրյան
Անցյալ դարում, ինչպես ասում էին՝ մարդկությանը պաշտպանելու համար, աշխարհի մեծ գիտնականները ստեղծեցին գերտեխնոլոգիա՝ ատոմային ռումբը։ Ընդամենը ութսուն տարի անց, երբ փոխվեցին արժեքները, և մարդը դադարեց վստահել իր նմաններին, կյանքի բոլոր խոշոր ոլորտներում «հարմարավետության», արդյունավետության և մարդկային արատների՝ կոռուպցիայի, խաբեության, խնամիականության և այլնի դեմ պայքարի համար մարդուն փոխարինում են արհեստական բանականությամբ։ Եթե այսպես շարունակվի, Մարդուն՝ որպես անձի, պետք կլինի պաշտպանել անհոգի գերտեխնոլոգիայից։
Լրագրողները, ծանոթները, ընկերները, նույնիսկ որոշ պետական գործիչներ հաճախ ինձ հարցնում են․ «Ինչո՞ւ Ձեզ չեն լսում․ չէ՞ որ այն ամենը, ինչի մասին նախազգուշացնում եք, միշտ տեղի է ունենում՝ հակամարտություններ, պատերազմներ, աղետներ…»։ Ես մի անգամ արդեն պատասխանել եմ, բայց այժմ կփորձեմ ավելի հստակ ձևակերպել իմ միտքն այս առնչությամբ։ Երկրի վրա, այո՛, նաև Գալակտիկայում, ամենաանկառավարելի, անկախ, անկանխատեսելի երևույթը ժամանակն է, և բոլոր գործընթացները տեղի են ունենում ժամանակի մեջ։ Երբ ինչ-որ բանի մասին նախապես նախազգուշացնում ես, հենց ժամանակը մարդկանց թույլ չի տալիս լսել և ընկալել․ այն կարծես վերահսկում է նրանց միտքը… Իմ կանխատեսումները ինչ-որ «պայծառացումներ» չեն, այլ համակարգի, ընթացիկ իրավիճակի և փաստերի վերլուծության արդյունք։
Կփորձեմ դա ցույց տալ անցած տարիների օրինակներով՝ պատմության համար քսան-երեսուն տարին ակնթարթ է, և նաև առաջարկել ուղիներից մեկը, որն իմ կարծիքով կօգնի ստեղծված իրավիճակում։ Բայց նախևառաջ ուզում եմ գլխավորն ասել․ ոչ մի ուղի, եթե այն հիմնված չէ մարդկային հիմնարար արժեքների և հոգևորության վրա, Մարդկությանը չի փրկի կործանումից։
Կարո՞ղ են Երկրի վրա համատեղ գոյություն ունենալ Մարդը՝ որպես կենդանի բնության մաս, որն առաջնորդվում է հոգևոր-բարոյական արժեքներով, և արհեստական բանականությունը՝ այսպես կոչված «հասարակության տեխնիկական զարգացման» արդյունքը։ Կառավարիչների ձեռքում անհոգի գործիքը դառնում է մարդկությունը վերահսկելու զենք։
«Ժամանակակից աշխարհի նոր «մարգարեն»»
«Այս «մարդկային» կենսանյութը վերահսկելու համար կրոնն այլևս պետք չէ․ պետք է հայտնվի նոր «մարգարե», որը չունի աստվածային սկիզբ։ Իմ բոլոր հաշվարկներով՝ դրա հիմքում լինելու է Արհեստական բանականությունը»։
Որևէ մեկը կարո՞ղ է ցույց տալ համաշխարհային կամ պետական կառույցներ, իրավական գործիքներ, որոնք պաշտպանած կլինեին այդ արժեքները, ասենք՝ վերջին հարյուր տարիների ընթացքում։ Ո՛չ։ Դրանք բոլորը, ներառյալ կրոնները, ստեղծվել են իշխանությունը, նյութական հարմարավետությունն ու շահույթը պահպանելու համար և, ընդհակառակը, ոչնչացրել են հոգևորությունը։
ԱՐԺԵՔՆԵՐ։
Հոգևորության և բարոյականության հետ կապված համամարդկային արժեքները պետք է տարբերել ժամանակավոր արժեքներից․ «Յուրաքանչյուր ժամանակ իր արժեքներն ունի»։ Մենք ԽՍՀՄ-ում մեծացած, խորհրդային գաղափարախոսությամբ և համամարդկային արժեքներով դաստիարակված սերունդն ենք․ վստահ էինք, որ այլ կերպ լինել չի կարող…
«Խորհրդային մարդը»
«Ես և իմ սերունդը մեծացել ենք մարդասիրական իդեալներով։ Մեր ծնողները, դաստիարակներն ու ուսուցիչները մեզ ներշնչել են համամարդկային կամ համընդհանուր արժեքներ՝ արժեքներ, որոնք հավասար կարևորություն ունեն աշխարհի բոլոր կամ գրեթե բոլոր մարդկանց համար․ մարդկային կյանք, պատիվ, սեր, հարգանք, մարդասիրություն, փոխօգնություն և այլն։ Մեր գաղափարախոսության հիմքում մարդն էր՝ իր ուրախությամբ և վշտով»։
Բայց չնկատեցինք, թե ինչպես դրանք գրեթե կորցրինք… Երբ երկաթե վարագույրը բարձրացավ, գեղեցիկ պատկերն ու առատությունը տեսնելով՝ նախանձում էինք արևմտյան կյանքին և նրանց արժեքներին։ Ճիշտ է՝ այն ժամանակ չգիտեինք, թե ինչ գնով են հասել «խոսքի ազատությանը», ինչպես են երրորդ աշխարհի երկրներն օգտագործել որպես իրենց հումքային կցորդ, իրականում ինչպես ապրել, երբ գլխավոր են դառնում փողն ու սպառումը, և ուր է դա տանում… Համեմատեք․ Իսրայելն այսօր արդեն հինգ պետություն և Գազայի հատվածն է ռմբակոծում, իսկ եվրոպական որոշ պետություններն ու Ամերիկայի ղեկավարությունը… նրանց արժեքները ընդհանուր են՝ ամենուր ներկա ֆինանսաբանկային համակարգը։
Միևնույն ժամանակ Չինաստանը, նշելով ճապոնական միլիտարիզմի դեմ հաղթանակի և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտի ութսունամյակը, իր դրոշների կողքին բարձրացրեց նաև ԽՍՀՄ դրոշը՝ ի հիշատակ և երախտագիտություն ճապոնացի զավթիչների դեմ պայքարում իրենց կյանքը տված խորհրդային զինվորների։ Երախտագիտությունն ու հիշողությունը մարդկային արժեքներ են, բարոյական զարգացման բարձր մակարդակի ցուցանիշ։ Բայց այժմ չենք քննարկում՝ ով է ճիշտ, ով է մեղավոր․ խոսում ենք արժեքների մասին…
Ես, որպես հայ, չեմ կարող չխոսել ցավոտի՝ Հայաստանի մասին։ Եթե Հայաստանի ներկայիս ղեկավարի, նրա տան, ընտանիքի վրա հարձակվի հզոր պետություն, ենթադրենք՝ Թուրքիան, և ասի, որ այսուհետև ապրելու եք շան բնում, այժմ սա է ձեր հայրենիքը, նա կհամաձայնի․ «Այո՛։ Սրանք այսօրվա իրողություններն են»։ Որտե՞ղ են պատիվն ու արժանապատվությունը, որոնք ինձ համար մարդկայնության հիմքն են։ Եթե հնարավորություն լիներ, կդիմեի Էրդողանին․ «Դուք և Ալիևը Հայաստանի ղեկավարից ստացել եք այն ամենը, ինչ ցանկանում էիք, նույնիսկ ավելին, քան կարող էիք ակնկալել, նույնիսկ Ղարաբաղը… Հայաստանին վերադարձրեք Արարատ լեռը՝ բոլոր հայերի համար սրբազան վայր, հայ ժողովրդի խորհրդանիշը․ թե չէ ձեր «որդեգիր եղբայրը» այն հեռացնում է պետական զինանշանից։
Բոլորը գիտեն, որ պատմությունը զարգանում է պարույրաձև։ Ժամանակին Ձեր տարածքում Մեծ Բյուզանդիան էր, և նրա առնվազն տասնվեց կայսրերը հայկական ծագում ունեին… պարույրի հերթական պտույտում մարդիկ կհիշեն համաշխարհային պատմության համար Ձեր աննախադեպ արարքը»։
Վերադառնանք համաշխարհայինին։ Ռուսաստանն իր ամբողջ պատմության ընթացքում առանձնացել է հոգևորությամբ, բայց ելցինյան-գայդարյան շրջանը կործանարար հարված հասցրեց։
«ԽՍՀՄ փլուզման ժամանակ Ելցինը Ուկրաինայից և Բելառուսից երկու հանցակիցների հետ Սևաստոպոլի ու Ղրիմի վերաբերյալ այնպիսի համաձայնագիր ստորագրեց, որ մինչ օրս ամբողջ աշխարհը «գլխիվայր է կանգնած», տարածաշրջանում հազարներով մարդիկ են զոհվում… Այսօրվա ղեկավարները ոչ մի կերպ չեն կարողանում «ճանապարհային քարտեզ» գտնել այս խնդիրը լուծելու համար»։
Վերականգնման ուղին շատ երկար և ցավոտ է… Այո՛, Ռուսաստանի դպրոցներում սկսում են զբաղվել երեխաների հոգևոր-բարոյական դաստիարակությամբ, հաջորդ տարվանից համապատասխան առարկա է ներդրվում, անցկացվում են հայրենասիրական դաստիարակության միջոցառումներ։ Սա շատ լավ է։ Բայց կփրկի՞ արդյոք։ Ինչպե՞ս պայքարել մարդկային արժեքների համար, ինչպե՞ս երեխաները հասկանան և ընդունեն դրանք, եթե այսօրվա իրողություններում՝ միջպետական հարաբերություններից մինչև քաղաքացիների առօրյա կյանքը, ներառյալ սոցիալական ոլորտը, մարդիկ ստիպված են օգտագործել այնպիսի մատրիցայի մեխանիզմներ, որը ոչ մի ընդհանուր բան չունի հոգևորության հետ։ Որևէ պայմանագրում, համաձայնագրում, օրենքում հոգևորության մասին կետ տեսե՞լ եք։ Որևէ մեկը մտածե՞լ է, թե ինչու ԱԲ-ի զանգվածային կիրառումը սկսվեց հենց բանկերից։ Ես կասեմ․ հենց այս կառույցներում մարդկային ոչինչ չկա։
«Սատանան՝ որպես «դեղնակտուց ճուտ»»
«Մեծ Գյոթեն իր անմահ «Ֆաուստ» ստեղծագործության վրա աշխատել է մոտ վաթսուն տարի․ նա համոզված էր, որ հենց Սատանան է համաշխարհային չարի մարմնացումը, որը քայքայում է մարդու հոգին և կարող է ոչնչացնել ամբողջ մարդկությունը։ Սակայն վստահ եմ՝ եթե նա ևս հարյուր վաթսուն տարի աշխատեր, կտեսներ, թե ինչպես են փոխվել մարդկանց կենսական արժեքները, կհասկանար, որ ժամանակակից աշխարհում ամենամեծ՝ համաշխարհային աղետի տանող վտանգը հենց ժամանակակից «մարդու» «հոգին» է, որի դաժանությանը Երկրի վրա հավասար չկա։ Նրա համեմատ Սատանան դեղնակտուց ճուտ է։ Հավատացեք ինձ՝ մարդկային «հոգու» արատավոր մուտացիայի մեջ Սատանան մեղավոր չէ»։
Ո՛չ եկեղեցին, որն արդեն երկու հազար տարի փորձում է զբաղվել դաստիարակությամբ, ո՛չ ժամանակակից ուսումնական հաստատությունները ոչինչ անել չեն կարող… Միայն դաստիարակությունն ընտանիքում, որը պետության հիմքն է։ Ուստի այժմ ամենագլխավորը Մոր և երեխայի ինստիտուտի վերականգնումն է։
«Կանգ առե՛ք» (2023 թ․)
«Աստված գերհրաշք ստեղծեց․ ՄԱՅՐԸ սիրո և ցավի միջոցով կյանք է պարգևում։ Ահա ձեզ իրական Սրբություն։ Առանց նրա մարդկությունը կանցնի անգոյության»։
Երեխաների դաստիարակությամբ զբաղվող մայրերը պետք է սոցիալապես ամբողջությամբ պաշտպանված և նյութապես ապահովված լինեն, իսկ այդ տարիները պետք է ներառվեն կենսաթոշակային ստաժի մեջ և այլն։ Թող 30–40 տոկոսը անհաջող լինի, բայց մնացած 60–70 տոկոսը կտա նոր սերունդ, որը կդառնա ամենաթանկ կապիտալը, պետության և ամբողջ մարդկության հիմքը։
ՈՒՂԻՆ
Բոլոր միջազգային կազմակերպությունները՝ ՄԱԿ-ը, Կարմիր խաչը, միջազգային դատարանները և այլն, ընկան ֆինանսական ստրկության մեջ․ դրանք ոչ միայն ֆինանսավորվում էին նույն աղբյուրներից, այլև ղեկավարվում այդ պետությունների ներկայացուցիչների կողմից՝ անգլոսաքսերը՝ Ամերիկան ու Անգլիան, հետո բանկային համակարգով միացավ Իսրայելը։ Սա վերջիններիս թույլ էր տալիս, ըստ էության, վերահսկել ամբողջ աշխարհը։ Սա մարդկության համար ամենակործանարար շրջանն էր։ Բայց ժամանակն անցնում էր, համակարգն իրեն սպառեց, և նրանք հեշտությամբ հրաժարվեցին դրանից։
Ստացվում է՝ այս բոլոր կառույցներն ու միջազգային նորմերն արհեստական էին, հորինված, ոչ մեկին պետք չէին։ Ինչպե՞ս և ո՞ր օրենքներով մարդն այժմ պաշտպանվի, եթե յուրաքանչյուր տարածքում յուրաքանչյուր պետական գործիչ իր իշխանությունը պաշտպանելու համար ընդունում է իր օրենքներն ու իր ձևով մեկնաբանում արժեքները… Իհարկե, նրանց մեջ կարող է ազնիվ ու արդար քաղաքական գործիչ լինել, բայց սա ավելի շատ բացառություն է, քան կանոն, քանի որ նրանք բոլորը «աճեցվել են» ֆինանսաբանկային համակարգի կողմից։ Ես ոչ մեկին չեմ մեղադրում, նույնիսկ Իսրայելին… Արդեն գրել եմ, որ նրանք ամեն ինչի կգնան, նույնիսկ պատերազմ կսկսեն, որպեսզի չկորցնեն այն իշխանությունը, որը գրեթե 70 տարի ապահովել է բանկային համակարգը։
Նրանք թելադրում էին, բոլորը ենթարկվում էին․ ո՞վ պարզապես կհրաժարվի դրանից… Ուստի աղետն անխուսափելի է… Ֆինանսաբանկային համակարգը ոչնչացնում է մարդկությանը։ Հիշեք՝ ինկվիզիցիայի ժամանակ վաշխառուներին ամորձատում էին, բայց նրանք միևնույն է տարածվում էին մորեխի պես… Մինչ օրս չեմ հասկանում՝ ինչու չեն վերացնում պետության ու քաղաքացիների միջև այս միջնորդներին․ նրանք օգտագործում են պետության ուժը, պետական ապարատները, միլիարդներ են վաստակում, իսկ պետությանը միայն հարկեր վճարում… Մոսկվայում հեռուստատեսությամբ բանկային գովազդ տեսա՝ աղավաղված Տուրգենև, Օստրովսկի, Դոստոևսկի․ մտածեցի՝ ինչ լավ է, որ 20-րդ դարում ՎՏԲ-ն չկար, այլապես ռուս մեծ դասականներին չէինք ունենա… Իսկ մանկական բանկային քարտերի գովազդը՝ «ոչ մանկական քեշբեքով»… Այստեղ ի՞նչ բարոյականության ու հոգևոր դաստիարակության մասին ենք խոսում։
«Հայ մայրերն ու մտավորականները մարտահրավեր են նետում բոլոր երկրների համար կործանարար համաշխարհային մաֆիային» (2023 թ.)։
«Այս արատավոր համակարգի դեմ ժամանակ առ ժամանակ պայքարում էին՝ դրա ստեղծողների համար արյունալի «սև ուրբաթ» կազմակերպելով։ Ինկվիզիցիայի տարիներին վաշխառուներին նույնիսկ ամորձատում էին, բայց այդպես էլ չկարողացան հաղթահարել այս պատուհասը։ Ինչ-որ բան սխալ ընթացավ․ վերջիններիս դա, ըստ երևույթին, դուր եկավ․ նրանք արագ հարմարվեցին և հեշտությամբ, նույնիսկ կարելի է ասել՝ ուրախությամբ, սկսեցին փոխել կողմնորոշումը։ Այսօր այս արատավորները կոչվում են «բանկիրներ» և գրավել են ամբողջ աշխարհը»։
«Միայն միավորված լույսն է ունակ ծակելու այն խավարը, որի մեջ մենք բոլորս հայտնվել ենք» (2022 թ.)։
«Հասկացեք՝ բանկերը պարզապես շենքեր չեն, այլ գլխավոր քաղցկեղային ուռուցքի մետաստազները, այն կառույցները, որոնք իրենց պատժամիջոցներով վերահսկում են բոլոր պետություններն ու համաշխարհային հանրությունը»։
Շատերի համար արդեն պարզ է դարձել, որ այսպես կոչված միջազգային իրավական համակարգը՝ Միջազգային քրեական դատարանը, ՄԱԿ-ի Միջազգային դատարանը, ՄԻԵԴ-ը, չի գործում․ ավելի ու ավելի շատ պետություններ են դրանց ուղարկում «գրողի ծոցը»։ Թեև եթե մտածենք, դրանց գործունեությունը նախկինում էլ ավելի շատ ցուցադրական էր․ օրինակ՝ բաց աղբյուրների տեղեկությամբ, ՄՔԴ-ն փաստացի աշխատանքը սկսել է 2002 թվականին, 2023 թվականի օգոստոսի տվյալներով քննել է 31 գործ և տվել ձերբակալման 40 օրդեր։ ՄԻԵԴ-ը, Իրավունքի և հանրային քաղաքականության ինստիտուտի տվյալներով, 2022 թվականի վերջի դրությամբ իր գոյության ընթացքում կայացրել է 24555 որոշում… Պատկերացրեք՝ Երկրի բնակչությունը 7 միլիարդ է, որքան պետություններ կան, որքան հանցագործություններ պետական ղեկավարների ու պաշտոնյաների կողմից, իսկ այսքան քիչ գործ է քննվել… Փոխարենը՝ միջազգային, աղմկոտ, շոումեն-փաստաբաններով, հնչեղ անուններով, հսկայական գումարներ էին ծախսվում… Բայց մարդկությանը օգնություն չկար։
Այժմ, միջազգային իրավագիտությունը չընդունելով, պետությունների բազմաթիվ ղեկավարներ, օլիգարխներ ու բանկիրներ իրենց տարածքում ժամանակավորապես թագավորներ են, բայց նրանց մեծ մասը սահմանը հատելիս չգիտի՝ իրեն որպես հանցագործ կձերբակալեն, թե ոչ։ Միջազգային կառույցներն ու նորմերը չեն գործում։ Քաոսը տարածվում է։
Այս ամենը կանխատեսելով՝ 5 տարի առաջ՝ համավարակի ժամանակ, մենք համաշխարհային առաջնորդներին դիմեցինք գալիք աղետի մասին նախազգուշացմամբ, և մասնագետների խմբով սկսեցինք մշակել նոր կառուցվածքային կարգ, մտածել նոր մեխանիզմների մասին։ Չեմ խորանա․ միայն կասեմ, որ աշխատանքի ընթացքում շատ սխալներ ենք ունեցել, բայց առաջինն ու գլխավորը, որին հասանք, այն էր, որ ամեն ինչի հիմքում պետք է լինեն Մարդն ու նրա հոգևորությունը․ նրա կյանքը չեն կարող կառավարել տեխնոլոգիաներն ու ծառայությունները։
Քանի որ ՄԱԿ-ն իրեն սպառել է, անհրաժեշտ է ստեղծել նոր միջազգային կառույց՝ բաղկացած աշխարհի տարբեր կետերում տեղակայված, տարածաշրջանային աշխատանքի սկզբունքով գործող՝ միմյանց կապված 10–20 կենտրոններից։ Այս կենտրոնների հիմնական ուժը կդառնա երիտասարդությունը, որը, հենվելով փաստերի, արդարության սկզբունքի և համամարդկային արժեքների վրա, կստեղծի հիմնարար օրենքներ ու նորմեր։ Այս մարդիկ պետք է լինեն ոչ միայն տաղանդավոր ու ոչ ստանդարտ մտածողությամբ, այլև համարձակ։ Նրանք Կենտրոններում կներկայացնեն իրենց տարածաշրջանների շահերը, կպաշտպանեն ազգային արժեքները, որոնք չեն հակասում մարդկային հիմնարար արժեքներին, քանի որ կառույցի ստեղծման նպատակը Մարդկության պաշտպանությունն է։ Վստահ եմ՝ շատ երիտասարդներ կան, որոնք ժամանակակից աշխարհում գումար վաստակելով՝ պահպանել են իրենց հոգևորությունն ու հավատը։
Մեր երկրորդ եզրակացությունը․ ներկա իրողություններում Երկրի ու Մարդկության անվտանգության պատասխանատվությունը պետք է ստանձնեն խոշոր միջուկային տերությունները։ Պատմությունն ու Աստված այսօր այսպես են տնօրինել։ Ուստի յուրաքանչյուր տարածաշրջանային Կենտրոնում պետք է ներկա լինեն այս բոլոր պետությունների ներկայացուցիչները՝ ծագող վտանգավոր իրավիճակներին արագ արձագանքելու և դրանք լուծելու համար։ Բացի այդ, գերտերությունների ներկայացուցիչների հետ մշտական շփումը պետություններին իրական օգուտ կբերի մյուս հարցերում, այդ թվում՝ դիվանագիտական․ դեսպանատները, ԱԳՆ-ները, Պետդեպարտամենտն այսօր լավ են միմյանց նոտաներ ուղարկում, բայց համաշխարհային իրավիճակը ցույց է տալիս, որ դրանք այլևս չեն կարող կատարել իրենց գործառույթը։ Յուրաքանչյուր կառույց պատմության մեջ իր ժամկետն ունի։
Առաջարկվող նոր կառույցի առնչությամբ անմիջապես երեք հարց է առաջանում։
Առաջինը՝ ֆինանսավորումը։ Ամբողջ «համաշխարհային էլիտան» ծանր վիճակում է․ անելանելիությունից կդիմեն Կենտրոններին և կֆինանսավորեն։
Երկրորդը․ ի՞նչ կլինի, եթե տեղական ղեկավարությունը դեմ դուրս գա։ Նոր կառույցի գործունեության հիմքում Մարդն ու նրա հոգևոր-բարոյական արժեքներն են․ կարծում եմ՝ նրանք կհասկանան… Իսկ եթե ոչ, ապա աշխարհի տարբեր կետերից կառավարության վրա ճնշում կգործադրվի, քանի որ Կենտրոնները կապված են միմյանց։
Երրորդը․ ինչպիսի՞ն պետք է լինի նոր օրենքը, եթե նախկին համաշխարհային դատական համակարգը սխալ էր, և օրենքը չէր համընկնում արդարադատությանը։ Ինչպե՞ս են աշխատելու արդարադատությունը ներկայացնող մարդիկ։ Կարելի՞ է նրանց իրավաբաններ անվանել։ Ներկայում գործող բոլոր իրավաբաններն ու հարակից մասնագետները, իհարկե, ինչպես ցանկացած կանոնում, այստեղ էլ բացառություններ կան՝ իմ բախտը բերել է, մեկին ճանաչում եմ, աշխարհի բուհերի շրջանավարտներ են՝ անկախ իրենց գիտական աստիճանից ու մրցանակներից, սովորական համակարգով «ուսուցանված» ու ծրագրավորված։ Նրանք ավելի շատ գրագիրներ են, որոնք թղթի վրա ամրագրել են միջազգային «նորմերը», որոնցից հետագայում աճել են այսօրվա սահմանադրություններն ու տեղական օրենքները՝ հիմնականում ուղղված համաշխարհային տիկնիկավարների իշխանության պահպանմանը։ Սա էլ հանգեցրել է մարդկային հոգևորության կորստին, իսկ աշխարհը՝ քաոսի։
Նոր օրենսդիրները փաստերը կքննեն՝ հենվելով տիեզերքի բնական օրենքների և մարդկության կյանքի ու գործունեության հոգևոր-բարոյական կանոնների վրա՝ չնայած գործող օրենքներին հակասելուն։ Այս սկզբունքը բոլորի համար պետք է դառնա հիմնարար ու անփոփոխ՝ օրենքով ամրագրված։ Միայն այս դեպքում Մարդկությունն ապագայի հնարավորություն ունի։
«Աղետն անխուսափելի է… մասշտա՞բը»։
«…Չի կարող լինել ստանդարտ ծրագիր, երբ աշխարհում այսքան շատ երկրներ կան, և յուրաքանչյուրն ունի իր առանձնահատկություններն ու մտածելակերպը։ Իհարկե, յուրաքանչյուր պետություն կարևոր է համաշխարհային գործընթացում, բայց իմ համոզմամբ՝ ներկայում հիմնական պատասխանատվությունն ընկնում է խոշոր տերությունների առաջնորդների ուսերին, եթե այդպիսիք կան։ Հասկացեք՝ պետք չէ «վերանորոգել» կառավարման հին համակարգը․ պետք է այն ոչնչացնել ու ստեղծել նորը՝ հիմնված համամարդկային արժեքների վրա։ Ոչ ոք դեմ չէ առաջընթացին՝ արհեստական բանականություն, արհեստական արգանդ, տեխնոլոգիաներ և այլն, բայց Արարիչը, ստեղծելով մեր մոլորակը, արել է ամեն ինչ, որպեսզի կյանքի զարգացումը ընթանա բնության հետ ներդաշնակությամբ, իսկ կյանքն առանց կարեկցանքի, սիրո և նույնիսկ ցավի չի լինում»։
ՓԱՍՏԵՐ (Լրագրողներն ընտրել են մի քանի հոդված, որոնք համահունչ են այսօրվա թեմային)
«Կանխատեսումներն իրականանում են»։
(«ԱԶԳ» թերթի արխիվից՝ թիվ 88, 16-05-2006․ Արբակ Խաչատրյանի նամակները ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինին հրապարակվում են առանց խմբագրման՝ ռուսերեն։
«…2003 թվականի հունվարին ես դիմեցի Ձեզ որոշ պաշտոնյաների գործողությունների վերաբերյալ, որոնց գործունեությունը կարող էր ճգնաժամ առաջացնել Մոսկվայի և ԱՊՀ որոշ երկրների հարաբերություններում։ Նամակում կանխատեսում կար Վրաստանի, Մոլդովայի, Ղազախստանի, Ուկրաինայի հետ հարաբերությունների և ինձ համար ամենացավոտ՝ Հայաստանի ու Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության վերաբերյալ։ Ամբողջ մեղքը դնում էի փոխարքաների և կենտրոնից նրանց հովանավորների վրա։ Իսկ առջևում դեռ այնպիսի ռազմավարական խնդիրներ են, ինչպիսիք են Կասպյան նավթամուղն ու գազամուղը։ Կարծում եմ՝ նման խնդիրներ կլինեն նաև Ուկրաինայի հետ, որտեղ աստիճանաբար աճում են հակառուսական տրամադրությունները… Զենքի մատակարարումը Սիրիային, որը հետագայում Ռուսաստանի համար միայն բացասական դեր կխաղա»։
Նոր հանդիպում Արբակ Խաչատրյանի հետ («Առաջին հարցազրույցը Լեֆորտովոյի բանտից հետո՝ 18 տարի առաջ»։ «ԱԶԳ» թերթ՝ թիվ 111, 16-06-2006․ հրապարակված՝ 2008-11-09)։
«…Իշխանության մեջ չպետք է մնա «ղարաբաղյան կլանից» մարդը… Բայց ներկայիս ղեկավարությունն ամենուր դրել է Արցախից՝ Ղարաբաղից մարդկանց։ Սա դժգոհություն է առաջացրել մնացած Հայաստանում, և եթե այս խումբը մնա իշխանության մեջ, պարզապես կհանգեցնի Հայաստանի ու հայության պառակտման։ Այս ղեկավարությունը որևէ ռազմավարություն չի ունեցել և չունի՝ ո՛չ պետական, ո՛չ ֆինանսական, ո՛չ հաղորդակցական»։
«Համաշխարհային տնտեսական ճգնաժամը վստահորեն շարունակվում է»։ 2013 թ. (ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ)
««Տիկնիկային դիվանագիտությունը» Վիլնյուսում» (2013 թ.)։
(2013 թվականի Վիլնյուսի համաժողովից մի քանի օր առաջ, որը դարձավ Ուկրաինայում նարնջագույն հեղափոխության խթանը)
«Իրավապաշտպան Արբակ Խաչատրյանը կարծում է, որ Հայաստանի ու Ուկրաինայի նախագահներին պետք է կախաղան բարձրացնել՝ սեփական ժողովուրդներին որպես փորձարարական ճագարների վերաբերվելու համար»։
«Ուկրաինա․ իրավիճակը պետք է դիտարկել բազմաթիվ գործոնների ամբողջության մեջ» (2014 թ.)։
«Ուկրաինական իրադարձությունները կարող են խթան դառնալ համաշխարհային քաղաքական ու ֆինանսական համակարգի փոփոխության համար։ Իսկ այդ իրադարձությունների պատճառը հասկանալու համար պետք է ավելի խոր նայել։ Չենք վերցնում այն ժամանակները, երբ և ինչու Խրուշչովը տվեց Ղրիմը․ վերցնում ենք մեր նորագույն պատմությունը։ Բելովեժյան պայմանագիրն ամբողջությամբ հանցավոր էր։ Ելցինը, իշխանության գալու համար, պատրաստ էր ոչ միայն Սևաստոպոլը տալ, այլև ԽՍՀՄ-ի ողջ հարստությունը վաճառել կոպեկներով»։
«Ուկրաինա — Հայաստան — Ռուսաստան — երրորդ համաշխարհային՞» (2015 թ.)։
«2003 թվականի հունվարին ես դիմեցի Ձեզ որոշ պաշտոնյաների գործողությունների վերաբերյալ, որոնց գործունեությունը կարող էր ճգնաժամ առաջացնել Մոսկվայի և ԱՊՀ մի շարք երկրների հարաբերություններում։ Նամակում կանխատեսում կար Վրաստանի, Մոլդովայի, Ղազախստանի, Ուկրաինայի հետ հարաբերությունների և ինձ համար ամենացավոտ՝ Հայաստանի ու Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության վերաբերյալ։ Ամբողջ մեղքը դնում էի փոխարքաների և կենտրոնից նրանց հովանավորների վրա։ Իսկ առջևում դեռ այնպիսի ռազմավարական խնդիրներ են, ինչպիսիք են Կասպյան նավթամուղն ու գազամուղը։ Կարծում եմ՝ նման խնդիրներ կլինեն նաև Ուկրաինայի հետ, որտեղ աստիճանաբար աճում են հակառուսական տրամադրությունները…»։
«Ժողովրդական դիվանագիտություն» (2015 թ.)։
«Ղրիմը համաշխարհային իրավակարգի փոփոխության անկյունաքարային ուղղությունն է, երբ առաջին պլան է դուրս գալիս ժողովրդի իրական կամարտահայտությունը, այլ ոչ թե համաշխարհային կապիտալիստական լոբբիի օլիգարխիկ վերնախավի բիզնես շահերը»։
«Կհասնի՞, թե՞ ոչ» (2016 թ.)։
Լրագրող․ մեզ մոտ, ցավոք, որոշումներն ընդունում է մեկ մարդ։ Մեր թերթը հրապարակել է Ձեր բաց նամակը, որը միլիոնավոր մարդիկ կարդացել են թերթում, կայքում, սոցիալական ցանցերում։ Կարծում եք՝ չի՞ հասել։
Ա. Խաչատրյան․ չգիտեմ։ Գալիս է ժամանակը, երբ պետք է դժվար որոշում ընդունել։
Պատկերացրեք՝ տուն եք կառուցում, արդեն տանիքն եք ավարտում, և հանկարծ Ձեզ հայտնում են, որ երկնաքար է թռչում ուղիղ Ձեր տան վրա։ Կշարունակե՞ք տունը կառուցել, թե՞ ընտանիքը կտեղափոխեք ավելի հեռու՝ ոչ հարմարավետ, բայց անվտանգ վրան։ Նույն իրավիճակն է նաև հիմա։ Եվ Դուք պետք է ընտրեք՝ ինչ աշխարհում ապրել»։
«Բազմաբևեռությունը ժողովուրդներն են, այլ ոչ համակարգը» (2022 թ.)։
«— Ռուսական լրատվամիջոցներին հարցազրույցներում Դուք միշտ ասում ու կանխատեսում էիք, դեռ երբ Թրամփն անգամ թեկնածու էր, որ նա կլինի ուժեղ Ամերիկայի վերջին նախագահը․ հիմա է՞լ այդպես եք կարծում։
— Հասկացեք՝ առևտրականը երբեք չի կարող ռազմավար դառնալ։ Նա տեսնում է միայն իր ժողովրդի շահը, այլ ոչ երկրի քաղաքական-ռազմավարական ազդեցությունը։ Նրա համար գլխավոր արժեքը փողն ու գույքն են, ուստի ԱՄՆ-ը կորցրեց իր ազդեցությունը, և բազմաբևեռ աշխարհը դառնում է իրականություն»։
«Կապիտալի ստրուկը չար ծաղրածուի ծառայության մեջ»
«Ըստ պարոն Խաչատրյանի՝ չի կարելի ամեն ինչում մեղադրել միայն Թրամփին․ նա համակարգի արդյունք է, հարյուրամյա «գենետիկական» փոփոխությունների հետևանք։ Նրա ուժեղ կողմը առևտուրն ու PR-ն են»։
«Աշխարհաքաղաքական կավատը»
«Ի՞նչ է կատարվում։ Ամբողջ աշխարհում անկայունություն է․ օդը՝ արբանյակներ, հրթիռներ, Երկիրը՝ հրդեհներ, երկրաշարժեր, պատերազմներ, ընդերքը՝ գազ, նավթ… Կդիմանա՞ն սրան երկրագնդի առանցքն ու մարդկության ողնաշարը։ Այժմ սա ամենագլխավոր հարցն է…
«Հայաստանը հայտնվել է ցուգցվանգում» (2020 թ.)։
«Լրագրող․ վերջերս հրապարակված հոդվածում Դուք խոսել եք անպատժելիության պայմաններում աճած Թուրքիայի անչափ ախորժակի մասին։ Դուք նաև նշել եք, որ իրեն սուլթան երևակայած Էրդողանը Արցախի ճակատում հաջողությունից որոշ ժամանակ անց կհավակնի Թուրքիայի իբր պատմական տարածքներին՝ Բաթումին ու Ղրիմին։ Նման հայտարարությունները Ռուսաստանի ԱԳՆ ղեկավար Սերգեյ Լավրովի կողմից որակվել են որպես սադրանք։ Ի՞նչ կարող եք ասել այս մասին։
— Որպես մասնագետ՝ Սերգեյ Լավրովն անկասկած հարգանքի է արժանի։ Ես առավել քան վստահ եմ, որ նա դեռ իր ծառայության տարիներին կտեսնի, թե ինչպես Թուրքիան Ռուսաստանին տարածքային պահանջներ կներկայացնի, օրինակ՝ Ուկրաինայի միջոցով։ Եվ Էրդողանն իր գործողություններով դեռ բազմիցս կզայրացնի ու կհիասթափեցնի Ռուսաստանին, ընդ որում՝ ոչ միայն Ռուսաստանին, այլ ամբողջ բանական մարդկությանը։ Վրաստանում ծնված և հայկական արմատներ ունեցող Լավրովը դեռ շատ անավարտ գործեր ունի։ Չէ՞ որ հենց Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնում նրա գտնվելու տարիներին էականորեն վնասվել են Ռուսաստանի ու Վրաստանի դարավոր դիվանագիտական հարաբերությունները, Հայաստանը կորցրել է Արցախը…»։
Համեմատել բնագրի հետ · Русский
А. Хачатрян
В прошлом веке , как говорили, для защиты человечества, великие мировые учёные создали сверхтехнологию — атомную бомбу; всего через 80 лет, когда изменились ценности и человек перестал доверять себе подобным, все в больших сферах жизнедеятельности для «удобства», эффективности и борьбы с человеческими пороками (коррупция, обман, кумовство и т.д.) человека заменяют искусственным интеллектом. Если так дальше пойдёт, Человека (как личность) нужно защищать от бездушной сверхтехнологии.
Журналисты, знакомые, друзья, даже некоторые государственные деятели часто спрашивают меня: «Почему Вас не слушают, ведь все, о чем Вы предупреждаете, всегда происходит — конфликты, войны, катастрофы..?” Я уже как-то отвечал, но попытаюсь сейчас более чётко сформулировать, что я думаю по этому поводу. На Земле, да, и в Галактике, самое неуправляемое, независимое, непредсказуемое явление — время, и все процессы происходят во времени. Когда ты о чем-то предупреждаешь заранее, само время не даёт людям слышать и воспринимать, оно как-будто контролирует их разум… Мои прогнозы — не какие-то «озарения», а результат анализа системы, текущей ситуации и фактов.
Я постараюсь показать это на примерах прошлых лет (20-30 лет для истории мгновенье), а также предложить один из путей, который, по моему мнению, поможет в сложившейся ситуации. Но, прежде всего, хочу сказать главное: никакой путь, если он не основывается на базовых человеческих ценностях и духовности, не спасёт Человечество от краха.
Могут ли на Земле совместно существовать Человек как часть живой природы, ориентированный на духовно-нравственные ценности, и искусственный интеллект,так называемый результат «технического развития общества»? Бездушный инструмент в руках правителей становится оружием для контроля над человечеством.
«Новый «пророк» современного мира»
«Для контроля этого «человеческого» биоматериала религия уже не нужна, должен появиться новый «пророк», не имеющий божественного начала. По всем моим расчётам в основе его будет Искусственный интеллект.»
Кто-то может показать мировые или государственные структуры, правовые инструменты, которые защищали бы эти ценности, скажем, за последние 100 лет? Нет. Все они, в том числе и религии, были созданы, чтобы оберегать власть, материальный комфорт и наживу, и, наоборот, уничтожали духовность.
ЦЕННОСТИ.
Общечеловеческие ценности, связанные с духовностью и нравственностью, необходимо отличать от временных ценностей («Каждое время имеет свои ценности»). Мы — поколение, выросшее в СССР, воспитанное на советской идеологии и общечеловеческих ценностях, мы были уверены, что по-другому быть не может…
«Советский человек»
«Я и моё поколение выросли на гуманистических идеалах. Наши родители, воспитатели и учителя прививали нам общечеловеческие (или универсальные) ценности – ценности, имеющие одинаковую значимость для всех или почти всех людей мира – человеческая жизнь, честь, любовь, уважение, гуманизм, взаимовыручка и т.д. В основе нашей идеологии был человек со своими радостью и горем.»
но не заметили как их почти потеряли… Когда приподнялся железный занавес, увидев красивую картинку и изобилие, мы завидовали западной жизни и их ценностям, правда, не знали тогда какой ценой они добились «свободы слова», как использовали страны третьего мира в качестве своего сырьевого придатка, как, на самом деле, жить, если главным становятся деньги и потребление, и куда это ведёт… Сравните: Израиль сегодня бомбит уже пять государств и Сектор Газа, а некоторые Европейские государства и руководство Америки … у них общие ценности — вездесущая финансово-банковская система.
В то же время Китай, отмечая 80-летие победы над японским милитаризмом и окончания Второй мировой войны, вместе со своими флагами поднял и флаг СССР в знак памяти и благодарности советским солдатам, отдавшим жизни в борьбе с японскими захватчиками. Благодарность и память — это человеческие ценности, показатель высокого уровня нравственного развития. Но мы сейчас не обсуждаем, кто прав- кто виноват, а говорим о ценностях…
Я, как армянин, не могу не сказать о наболевшем, об Армении. Если на нынешнего руководителя Армении, его дом, его семью нападёт сильное государство, допустим Турция, и скажут, что теперь вы будете жить в собачьей будке, теперь это — ваша родина, он согласится: «Да. Это сегодняшние реалии». Где честь и достоинство, которые для меня являются основой человечности?! Если бы была возможность, я обратился бы к Эрдогану: «Вы с Алиевым получили от руководителя Армении все, что хотели, даже больше, чем могли рассчитывать, даже Карабах…верните Армении гору Арарат — священное место для всех армян, символ армянского народа, а то ваш «приёмный брат» убирает его с государственного герба.
Всем известно, что история развивается по спирали. Когда-то на Вашей территории находилась Великая Византия и, как минимум, 16 её императоров были армянского происхождения… на очередном витке спирали люди будут помнить Ваш беспрецедентный для мировой истории поступок».
Вернемся к глобальному. Россия на протяжении всей своей истории отличалась духовностью, но ельцинско-гайдаровский период нанёс разрушительный удар.
«При распаде СССР Ельцин с двумя подельниками из Украины и Белоруссии подписал такой договор по Севастополю и Крыму, что до сегодняшнего дня весь мир «стоит на ушах», в регионе тысячами гибнут люди… Сегодняшние руководители никак не могут найти «дорожную карту» для решения этой проблемы»
Путь восстановления очень долгий и болезненный… Да, в школах России начинают заниматься духовно-нравственным воспитанием детей, со следующего года вводится соответствующий предмет, проводятся мероприятия по патриотическому воспитанию. Это очень хорошо. Но спасёт ли это? Как бороться за человеческие ценности, как детям понять и принять их, если в сегодняшних реалиях, начиная от межгосударственных отношений до повседневной жизни граждан (включая и социальную сферу), люди вынуждены использовать механизмы матрицы, не имеющей ничего общего с духовностью. Вы видели в каких-либо договорах, контрактах, законах пункт о духовности? Кто-нибудь задумался, почему массовое использование ИИ началось именно с банков? Я вам скажу: именно в этих структурах нет ничего человеческого.
«Дьявол как «желторотый птенец»
«Великий Гёте работал над своим бессмертным произведением “Фауст” около 60 лет, он был убеждён, что именно Дьявол является воплощением мирового зла, разрушающим человеческую душу и способным уничтожить все человечество. Однако, я уверен, если бы он поработал еще лет 160, то увидел, как изменились жизненные ценности у людей, понял, что самой большой опасностью в современном мире, ведущей к мировой катастрофе, является сама “душа” современного “человека”, которому по жестокости нет равного на Земле. Дьявол по сравнению с ним – желторотый птенец. Поверьте мне, в дефектной мутации человеческой “души” Сатана не виноват.»
Ни церковь, которая 2000 лет пытается заниматься воспитанием, ни современные учебные заведения не могут ничего сделать… Только воспитание в семье, которая является основой государства. Поэтому самое главное сейчас — восстановление Института Матери и ребёнка.
«Остановитесь!» (2023г.)
«Бог сотворил сверх чудо: МАТЬ через любовь и боль дарует жизнь. Вот вам реальная Святыня!!! Без неё человечество уйдёт в небытие!»
Матери, занимающиеся воспитанием детей, должны быть социально полностью защищены, материально обеспечены, а эти годы должны быть включены в пенсионный стаж и т.д. Пусть 30-40% окажутся неудачными, но остальные 60-70% — дадут новое поколение, которое станет самым дорогим капиталом, фундаментом для государства и для всего человечества.
ПУТЬ
Все международные организации (ООН, Красный Крест, Международные суды и т.д.) попали в финансовую кабалу, они не только финансировались из одних и тех же источников, но и руководились представителями этих государств (англосаксы (Америка, Англия), потом Израиль присоединился банковской системой), что позволяло последним, по сути, держать под контролем весь мир. Это был самый губительный период для человечества. Но шло время, система изжила себя, и они легко от нее отказались. Получается, что все эти структуры, международные нормы были искусственные, выдуманные, никому не нужные.
Как и какими законами теперь человеку защищаться, если в каждой территории каждый государственный деятель, чтобы защищать свою власть, принимает свои законы и по-своему толкует ценности… конечно, среди них может быть честный справедливый политик, но это скорее исключение, чем правило, так как они все «выращены» финансово-банковской системой. Я никого не виню, даже Израиль… я уже писал, что они пойдут на все, даже начнут войну, чтобы не потерять власть, которую почти 70 лет обеспечивала банковская система.
Они диктовали — все подчинялись, кто просто от этого откажется… Поэтому катастрофа неизбежна…финансово-банковская система уничтожает человечество. Помните, во времена инквизиции ростовщиков кастрировали, но они все равно распространялись как саранча… До сих пор не пойму почему не убирают этих посредников между государством и гражданами: они используют силу государства, государственные аппараты, зарабатывают миллиарды, а государству только платят налоги… В Москве я видел банковскую рекламу по телевидению — исковерканный Тургенев, Островский, Достоевский — подумал, как хорошо, что ВТБ не было в 20 веке, иначе мы не имели бы великих русских классиков…а реклама детских банковских карт с «недетским кэшбэком»… о какой нравственности и духовном воспитании здесь говорим!
«Армянские матери и интеллектуалы бросают вызов губительной для всех стран мировой мафии» .(2023г.)
«С этой порочной системой время от времени боролись, устраивая её создателям кровавую «чёрную пятницу». В годы инквизиции ростовщиков даже кастрировали, но так и не смогли справиться с этой напастью. Что-то пошло не так, последним это видимо понравилось, они быстро адаптировались и с лёгкостью, даже можно сказать с радостью, стали менять ориентацию. Сегодня эти ущербные называются «банкирами» и захватили весь мир.»
«Только объединённый свет способен пронзить ту тьму, в которой мы все оказались» . (2022г.)
«Поймите, банки — это не просто здания, это метастазы главной раковой опухоли, те структуры, которые своими санкциями держат под контролем все государства и мировое сообщество.»
Уже многим стало понятно, что так называемая международная правовая система — Международный уголовный суд, Международный суд ООН, ЕСПЧ — не работает, все больше государств посылает их «к черту». Хотя, если задуматься, их деятельность и раньше была скорее показной; например (информация из открытых источников) МУС фактически начал работу в 2002 г., по данным на август 2023 он рассмотрел 31 дело и выдал 40 ордеров на арест; ЕСПЧ по данным Института права и публичной политики на конец 2022 года за время своего существования вынес 24555 постановлений… представляете, население Земли 7 млрд , сколько государств, сколько преступлений со стороны гос.руководителей и чиновников, а всего- то дел было рассмотрено… зато международные, шумные, с адвокатами-шоуменами, громкими именами, тратились огромные суммы… но помощи человечеству не было.
Теперь, не принимая международную юриспруденцию, многие руководители государств, олигархи, банкиры сейчас на своей территории временно являются королями, но большинство из них при пересечении границы не знают арестуют его, как преступника, или нет. Международные структуры и нормы не работают. Хаос распространяется.
Предвидя все это 5 лет назад (во время пандемии) мы обратились к мировым лидерам с предупреждением о грядущей катастроф, и с группой специалистов начали разрабатывать новый структурный порядок, продумывать новые механизмы. Не буду углубляться, скажу только, что за время работы у нас было много ошибок, но первое и главное к чему мы пришли — основой всего должен быть Человек и его духовность, его жизнью не могут управлять технологии и услуги.
Так как ООН исчерпала себя, необходимо создать новую международную структуру, состоящую из 10 -20 связанных между собой центров с региональным принципом работы, расположенных в разных точках мира. Основной силой этих центров станет молодёжь, которая, опираясь на факты, принцип справедливости и общечеловеческие ценности, будет создавать базовые законы и нормы. Эти люди должны быть не только талантливыми и с нестандартным мышлением, но и смелыми. Они будут представлять в Центрах интересы своих регионов, защищать национальные ценности (не противоречащие базовым человеческим, так как цель создания структуры защита Человечества). Я уверен, что есть много ребят, которые, зарабатывая деньги в современном мире, сохранили свою духовность и веру.
Второй наш вывод: в современных реалиях ответственность за безопасность Земли и Человечества должны взять на себя крупные ядерные державы. История и Бог так распорядились сегодня. Поэтому в каждом региональном Центре должны присутствовать представители всех этих государств, чтобы оперативно реагировать на возникающие опасные ситуации и разрешать их. Кроме того, постоянное общение с представителями супердержав принесёт реальную пользу государствам в остальных вопросах, в том числе и дипломатических (Посольства, МИДы, Госдеп сегодня хорошо друг другу ноты направляют, но мировая ситуация показывает, что они уже не могут выполнять свою функцию. Каждая структура имеет свой срок в истории).
В связи с предложенной новой структурой сразу возникает три вопроса.
Первый — финансирование. Вся «мировая элита» в трудном положении; от безысходности будут обращаться в Центры и будут финансировать.
Второй. Что будет, если местное руководство выйдет против? В основе деятельности новой структуры — Человек и его духовно-нравственные ценности, думаю, они поймут… а если нет, то на правительство будет оказано давление из разных точек мира,так как Центры связаны между собой.
Третий. Каким должен быть новый закон, если прежняя мировая судебная система была ошибочной, закон не совпадал с правосудием? Как будут работать люди, которые будут представлять правосудие? Можно ли их называть юристами? Все (конечно, как из любого правила и здесь есть исключения; мне повезло, я одного знаю) действующие в настоящее время юристы и смежные специалисты — выпускники мировых ВУЗов (неважно какую они имеют учёную степень и награды), «обученные» и запрограммированные по стандартной системе. Они, скорее, писари, зафиксировавшие на бумаге международные «нормы», из которых впоследствии выросли сегодняшние Конституции и местные законы, направленные, в основном, на поддержание власти мировых кукловодов, что и привело к потере человеческой духовности, а мир к хаосу.
Новые законодатели будут рассматривать факты опираясь на естественные законы мироздания и духовно-нравственные правила жизни и деятельности человечества, несмотря на противоречие имеющимся законам. Этот принцип для всех должен стать базовым и неизменным, законодательно закреплённым. Только в этом случае у Человечества есть шанс на будущее.
«Катастрофа неизбежна… масштаб?»
«…не может быть стандартной программы, когда в мире такое множество стран и каждая со своими особенностями и менталитетом. Конечно, каждое государство важно в мировом процессе, но, по моему убеждению, в настоящее время основная ответственность ложится на плечи лидеров (если таковые есть) крупных держав. Поймите, не следует «ремонтировать» старую систему управления, а нужно уничтожив ее создать новую, основанную на общечеловеческих ценностях. Никто не против прогресса (искусственный интеллект, искусственная матка, технологии и т.д.), но Создатель, сотворив нашу планету, сделал все, чтобы развитие жизни шло в гармонии с природой, а жизни без сострадания, любви и даже боли не бывает».
ФАКТЫ (Журналисты выбрали несколько статей, которые созвучны с сегодняшней темой)
«Прогнозы реализуются» .
(Из архива газеты «АЗГ» #88, 16-05-2006; Письма Арбака Хачатряна президенту РФ Владимиру Путину публикуются без редактирования на русском языке.
«…В январе 2003 года, я обратился к Вам по поводу действий некоторых чиновников, деятельность которых могла бы породить кризис в отношениях Москвы с некоторыми странами СНГ. В письме был прогноз в отношении с Грузией, Молдавией, Казахстаном, Украиной и наиболее болезненно для меня – Арменией Нагорно-Карабахский конфликт. Всю вину я возлагал на наместников и их опекунов из центра. А впереди ещё такие стратегические проблемы как Каспийский нефтепровод и газопровод. Думаю, что будут такие же проблемы и с Украиной, где постепенно нарастают антироссийские настроения…. поставка оружия Сирии, которые в будущем только будут играть отрицательную роль для России.»
Новая встреча с Арбаком Хачатряном (Первое интервью после Лефортовской тюрьмы, 18 лет назад». Газета «АЗГ» #111, 16-06-2006; опубликовано 2008-11-09.
«… у власти не должен оставаться человек из “карабахского клана”.. .Но нынешнее руководство поставило всюду людей из Арцаха (Карабаха). Это вызвало негодование в остальной Армении, и если эта группа останется у власти, то это просто приведет к расколу Армении и армянства. У этого руководства не было и нет никакой стратегии, ни государственной, ни финансовой, ни коммуникационной.»
«Мировой экономический кризис уверенно продолжается» . 2013г. (ВИДЕО)
«Кукольная дипломатия» в Вильнюсе» (2013г.)
(за несколько дней до Вильнюсской конференции в 2013 г., которая стала триггером оранжевой революции в Украине)
«Правозащитник Арбак Хачатрян считает, что президентов Армении и Украины надо вздёрнуть на виселице за обращение с собственными народами как с подопытными кроликами.»
«Украина: нужно рассматривать ситуацию в совокупности множества факторов» (2014г.)
«Украинские события могут стать толчком для изменения мировой политической и финансовой системы. А чтобы понять в чем причина этих событий, нужно более глубоко посмотреть. Не берем те времена, когда и почему Хрущев отдал Крым, а берем нашу новейшую историю. Беловежский договор был целиком преступным. Ельцин, чтобы прийти к власти готов был не только Севастополь отдать, но и продавать все богатства СССР за копейки.»
«Украина — Армения — Россия — третья мировая?» (2015г.)
«В январе 2003 года я обратился к Вам по поводу действий некоторых чиновников, деятельность которых могла бы породить кризис в отношениях Москвы с рядом стран СНГ. В письме был прогноз в отношении с Грузией, Молдавией, Казахстаном, Украиной и наиболее болезненно для меня — Арменией Нагорно-Карабахский конфликт. Всю вину я возлагал на наместников и их опекунов из центра. А впереди ещё такие стратегические проблемы как Каспийский нефтепровод и газопровод. Думаю, что будут такие же проблемы и с Украиной, где постепенно нарастают антироссийские настроения…»
«Народная дипломатия» (2015г.)
«Крым – это краеугольный вектор изменения мирового правопорядка, когда на первый план выходит реальное волеизъявление народа, а не бизнес-интересы олигархической верхушки мирового капиталистического лобби.»
«Дойдёт или нет?» (2016г.)
Журналист: У нас, увы, решения принимает один человек. Наша газета публиковала ваше открытое письмо, которое прочитали миллионы человек – в газете, на сайте, в соцсетях. Вы думаете – не дошло?
А. Хачатрян: Не знаю. Приходит время, когда надо принимать трудное решение.
Представьте – вы строите дом, уже крышу заканчиваете, и вдруг вам сообщают, что точно на ваш дом летит метеорит. Вы продолжите строить дом или перевезёте семью подальше, в некомфортабельную, но безопасную палатку? Такая же ситуация и сейчас. И вам выбирать, в каком мире жить.»
«Многополярность — это народы, а не система» (2022г.)
«– В интервью российским СМИ вы всегда говорили и предсказывали, когда даже Трамп был ещё кандидатом, что он будет последним президентом сильной Америки, вы и сейчас так считаете?
– Поймите, торгаш никогда не сможет стать стратегом. Он только видит выгоду своего народа, но не политико-стрататегическое влияние страны. Для него главной ценностью являются деньги и имущество, поэтому США потеряли своё влияние и многополярный мир становится реальностью.»
«Раб капитала на службе у злобного шута»
«По мнению г-на Хачатряна нельзя во всем винить только Трампа, он – продукт системы, результат столетних “генетических” изменений; его конёк – торговля и пиар.»
«Геополитический сутенер»
«Что творится? По всему миру турбулентность, воздух – спутники, ракеты, Земля – пожары, землетрясения, войны, недра – газ, нефть… Выдержит ли это земная ось и хребет человечества? Сейчас это – самый главный вопрос…
«Армения оказалась в цугцванге» (2020г.)
«Журналист: В недавно опубликованной статье Вы говорили о выросших в условиях безнаказанности непомерных аппетитах Турции. Вы упомянули также, что возомнивший себя султаном Эрдоган спустя некоторое время после успеха на Арцахском фронте будет претендовать на якобы исторические территории Турции — Батуми и Крым. Подобного рода заявления были квалифицированы главой МИД России Сергеем Лавровым как провокация. Что Вы можете сказать об этом?
— Как профессионал Сергей Лавров, несомненно, заслуживает уважения. Я более чем уверен, что он еще в годы своего служения увидит, как Турция начнет предъявлять России территориальные претензии – например, через Украину. И Эрдоган еще не один раз будет своими действиями злить и разочаровать Россию, впрочем — не только Россию, но и все разумное человечество. У родившегося в Грузии и имеющего армянские корни Лаврова еще много незавершенных дел. Ведь именно в годы его пребывания на посту министра иностранных дел России существенно пострадали многовековые дипломатические отношения между Россией и Грузией, Армения потеряла Арцах…»
Նշում աղբյուրի մասին
Publication date supplied by the personal archive; it may differ from the original publication date.