Արա Աբրահամյանը վտանգավոր քայլ է կատարել. քաղաքականության մեջ պարտվելու դեպքում նա ամեն ինչ կկորցնի. Արբակ Խաչատրյան
Ара Абрамян сделал опасный шаг, в случае поражения в политике он потеряет все: Арбак Хачатрян
Կարդալ հրատարակչի կայքումԱրհեստական բանականության օգնությամբ թարգմանություն։ Ստորև հասանելի է բնագիրը՝ համեմատության համար։
«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է Մոսկվայում բնակվող անկախ իրավապաշտպան Արբակ Խաչատրյանը։
— Պարոն Խաչատրյան, Արա Աբրահամյանը հայտարարել է, որ մտնում է Հայաստանի քաղաքական դաշտ և ծրագիր ունի։ Ծանո՞թ եք նրա քաղաքական կամ տնտեսական ծրագրերին։
— Նրա ծրագրերի մասին չգիտեմ և չեմ ուզում խոսել այն մասին, ինչ չգիտեմ։ Անկեղծ ասած՝ այդպիսի քայլ չէի սպասում։
— Արա Աբրահամյանը շատ լավ գիտի, որ չի կարող առաջադրվել գալիք ընտրություններում։ Ձեր կարծիքով՝ ինչո՞ւ է որոշել մտնել Հայաստանի քաղաքական դաշտ։
— Հայաստանի քաղաքական դաշտը տասնամյակներ շարունակ փոխել են ինչպես ուզել են, փոխել են Սահմանադրությունն ու օրենքները։ Բայց բոլորս շատ լավ հասկանում ենք, որ արդեն 15 տարի Հայաստանի քաղաքականությունը վարվում է երկրից դուրս, ոչ թե ներսից։ Փոխում են Սահմանադրությունը, և արտերկրում ապրող մարդն ընտրվելու իրավունք չունի։ Սա ասում եմ ոչ թե Արա Աբրահամյանի հետ կապված, այլ ընդհանրապես։ Ժողովուրդը թե՛ ֆինանսական, թե՛ քաղաքական առումով սպասում է, թե դրսում ինչ տեղի կունենա՝ հասկանալու համար, թե ներսում ինչ ազդեցություն կունենա։
Իսկ այսօր Սահմանադրությունը թույլ չի տալիս ընտրվել նույնիսկ մի մարդու, որն ամբողջ կյանքը նվիրել է Հայաստանին։ Սրանք մոտեցումներ են, որոնք օգտագործվում են կարճ ժամանակում հաղթելու համար։ Իսկ Արա Աբրահամյանի որոշման հետ կապված կարող եմ ասել՝ դա վտանգավոր է նրա համար։ Վերջին ամիսներին Հայաստանում տեղի ունեցածը՝ Ռուսաստանի մուտքը Հայաստանի տնտեսական, իսկ հիմա նաև քաղաքական դաշտ, ժողովրդին ցույց տվեց, որ Ռուսաստանը չի վստահում ներկայիս ղեկավարին, իսկ եթե այդ մարդիկ պարտվեն՝ լիովին կպարտվեն։ Սա հարված է երկու կողմից։
Դժվար է ասել՝ դա անձնական որոշում էր, ուրեմն Ռուսաստանն ինչ-որ բան է ուզում։ Դրա համար սա շատ վտանգավոր քայլ է Հայաստանի համար։ Իսկ ինչի կհանգեցնի՝ չգիտեմ, քանի որ ծրագրին ու փաստերին ծանոթ չեմ։
— Իսկ գուցե Արա Աբրահամյանը փորձում է «լրացնել» Գագիկ Ծառուկյանից հետո առաջացած բացը։
— Հազիվ թե նրանց կարելի է համեմատել։ Խորհրդարանում երկրորդ քաղաքական ուժի պատգամավորին մեկ մարդու միջոցով չեզոքացնելը նշանակում է՝ քաղաքական դաշտն առհասարակ գոյություն չուներ։ Սա՝ առաջինը։ Երկրորդ՝ պետական ապարատը Ծառուկյանի դեմ ֆինանսական դաշտում հարվածներ հասցնելու ահռելի լծակներ ուներ։ Իսկ Արա Աբրահամյանի դեպքում այդ լծակները չկան, և տեղը զբաղեցնելու հարցը սխալ մոտեցում է։ Սա իմ կարծիքն է։ Վերլուծելիս տեսնում ես, որ սրանք տարբեր մոտեցումներ են, և յուրաքանչյուր քայլ իր առանձնահատկություններն ունի։
— Իսկ ինչո՞վ է վտանգավոր այս քայլը, պարոն Խաչատրյան։
— Երբ Եվրոպան և Ամերիկան Հայաստանում աշխատում են, կառույցներ են ստեղծում՝ բանկեր, ուսանողական կազմակերպություններ, իսկ Ռուսաստանի կողմից կատարվող քայլերը քննարկվում են լրատվամիջոցներում։ Հայաստանում գոյություն ունեցող ուժերը վստահություն չեն վայելում։ Սա քննարկում է նաև տեղի ժողովուրդը։ Քանի որ Հայաստանում ամեն ինչ քաղաքականացված է, սա էլ է քննարկվում։ Այսինքն՝ կասկածի տակ է դրվում այն վստահությունը, որը կապված էր Սերժ Սարգսյանի՝ ամեն ինչ Մոսկվայի ցուցումով անելու հետ։ Իսկ միջոցներ ունեցող մարդիկ քաղաքականություն են մտնում և պարտվելու դեպքում կորցնում են ամեն ինչ։ Ամեն ինչ հիմնված է ինչ-որ քայլերի վրա։ Դժվար է ասել՝ Արա Աբրահամյանի քայլը Հայաստանի համար լավն է, թե վատը։ Հնարավոր է՝ լավը լինի։ Բայց այսօր այդ մասին խոսել, կանխատեսումներ անել չեմ կարող։
— Հնարավո՞ր եք համարում Արա Աբրահամյանի և Ռոբերտ Քոչարյանի համագործակցությունը։
— Այդ մասին ոչինչ չեմ կարող ասել։ Հայաստանում այնպիսի բաներ են տեղի ունեցել (նկատի ունի հոկտեմբերի 27-ը՝ խմբ.), որ կասկածում էի՝ կլինե՞ն ուժեր, որոնց ղեկավարները կմնան և անմիջապես հրաժարական չեն տա։ Այս մասին դժվար է խոսել, քանի որ եթե Հայաստանում տեղի ունեցած իրադարձություններն այլ երկրում պատահեին, դրանից հետո ղեկավարները չէին կարող մնալ։ Բայց Ռուսաստանի հանդեպ անվստահություն կա՝ դա հաստատ է, քանի որ տեսնում ենք՝ սահմանին տեղի ունեցողին Ռուսաստանը որևէ կերպ չի միջամտում։ Եթե սա Մաքսային միության այլ երկրներում տեղի ունենար, հասկանում եք՝ ինչ կլիներ։ Սա անվստահության է հանգեցնում։ Կարող եմ ասել՝ մարդիկ այդպիսի քայլ չէին անի, եթե որոշակի մոտեցումներ չունենային, քանի որ պարտվել նշանակում է ամեն ինչ կորցնել։
Իսկ Արա Աբրահամյանը քանի տոկոս կհավաքի՝ ոչ ոք չի կարող ասել։ Հայաստանում ամեն ինչ հնարավոր է, քանի որ մարդկանց հույսերն ամբողջությամբ կապված են դրսից եկող ֆինանսների հետ․ ներսում երբեք քաղաքականություն չի եղել։ Այսօր քննարկել, թե վաղը ինչ տեղի կունենա, սխալ է․ ոչ ոք չգիտի՝ ինչ լծակներ են օգտագործվելու, ինչպես կփոխվի Սերժ Սարգսյանը, Սահմանադրության որ հոդվածը կփոխվի և այլն։ Հայաստանում այնքան բացեր ու հարցեր կան, որ չափազանց դժվար է ծրագրել, թե մեկ տարի հետո ինչ կլինի։
Համեմատել բնագրի հետ · Русский
Собеседник Первого Информационного – проживающий в Москве независимый правозащитник Арбак Хачатрян.
— Господин Хачатрян, Ара Абрамян заявил, что вступает на политическое поле Армении и у него есть программа. Вы знакомы с его политическими или экономическими программами?
— Я не знаю о его программах, и не хочу говорить о том, чего я не знаю. Честно говоря, я не ожидал такого шага.
— Ара Абрамян очень хорошо знает, что не сможет выдвинуться на предстоящих выборах. На Ваш взгляд, почему он решил вступить на политическое поле Армении?
— Политическое поле Армении в течение десятилетий как хотели, так и меняли, меняли Конституцию и законы, но мы все очень хорошо понимаем, что уже в течение 15 лет политика Армении осуществляется за ее пределами, а не изнутри. Меняют Конституцию, и человек, проживающий заграницей, не имеет права избираться. Я это говорю не в связи с Ара Абрамяном, а вообще. Народ, как в финансовом, так и в политическом плане ждет, что произойдет извне, чтобы понять, какое это влияние окажет внутри. А сегодня Конституция не позволяет избираться человеку, который даже всю жизнь посвятил Армении.
Это подходы, которые используются для победы за короткое время. А в связи с решением Ара Абрамяна могу сказать, что это опасно для него. То, что произошло за последние месяцы в Армении – вхождение России в экономическое, а теперь и политическое поле Армении, показало народу, что Россия не доверяет сегодняшнему руководителю, а если эти люди проиграют, то проиграют полностью. Это удар с двух сторон. Трудно сказать, что это было личным решением, значит, Россия чего-то хочет. Поэтому это очень опасный шаг для Армении.
А к чему это приведет, я не знаю, поскольку не знаю программы, факты.
— А может, Ара Абрамян пытается «восполнить» возникший после Гагика Царукяна пробел?
— Вряд ли их можно сравнить. Нейтрализовать депутата второй политической силы в парламенте одним человеком, означает, что политического поля вообще не существовало. Это, во-первых. Во-вторых, у государственного аппарата против Царукяна были огромные рычаги для нанесения ударов на финансовом поле. А в связи с Ара Абрамяном этих рычагов нет, и вопрос с занятием места является неправильным подходом. Это мое мнение. Когда анализируешь, то видишь, что это разные подходы, и любой шаг имеет свои особенности.
— А чем опасен этот шаг, господин Хачатрян?
— Когда Европа и Америка работают в Армении, они создают структуры – банки, студенческие организации, а шаги, осуществляемые со стороны России, обсуждаются в средствах массовой информации. Силы, которые существуют в Армении, не пользуются доверием. Это также обсуждает и местный народ. Поскольку в Армении все политизировано, это тоже обсуждается. То есть, доверие которое было в связи с тем, что Серж Саргсян все делает по указке Москвы, ставится по сомнение. А люди, у которых есть средства, вступают в политику, и в случае проигрыша теряют все. Все основано на каких-то шагах. Хороший или плохой шаг Ара Абрамяна для Армении, трудно сказать. Возможно, будет хорошим. Но сегодня говорить об этом, делать прогнозы, я не могу.
— Вы считаете возможным сотрудничество Ара Абрамяна и Роберта Кочаряна?
— Об этом я не могу ничего сказать. В Армении происходило такое (имеет в виду 27-ое Октября – ред.), что я сомневался, что будут силы, руководители которых останутся, и сразу не уйдут отставку. Трудно об этом говорить, поскольку если бы события, которые происходили в Армении, произошли в другой стране, то после этого руководители не могли бы остаться. Но то, что в отношении России есть недоверие, это точно, поскольку то, что происходит на границе, мы видим, что Россия никоим образом не вмешивается. Если бы это происходило в других странах Таможенного союза, то понимаете, что было бы. Это приводит к недоверию. Могу сказать, что люди не сделали бы такого шага. Если бы у них не было определенных подходов, поскольку проиграть означает потерять все.
А сколько процентов наберет Ара Абрамян, никто не сможет сказать. В Армении все возможно, поскольку надежды людей полностью связаны с финансами извне, внутри никогда не было политики. Обсуждать сегодня то, что произойдет завтра, неправильно, никто не знает, какие рычаги будут использоваться, как изменится Серж Саргсян, какая статья Конституции изменится и так далее. В Армении столько пробелов и вопросов, что планировать, что будет через год, крайне трудно.
Նշում աղբյուրի մասին
Ամսաթիվը հաստատված է հրատարակչի հոդվածի մետատվյալներով։ Տեսանելի օրը, ամիսը և ժամը համընկնում են։ Դիտել ամսաթվի մետատվյալները