Արբակ Խաչատրյան
Մեդիայում / 2020

Խորհրդային մարդը. Արբակ Խաչատրյան

Советский человек: Арбак Хачатрян

Explosion & New LifeԱմսաթիվը՝ անձնական արխիվում: 2020-12-06Բնագրի լեզուն: Русский
Կարդալ հրատարակչի կայքում

Արհեստական բանականության օգնությամբ թարգմանություն։ Ստորև հասանելի է բնագիրը՝ համեմատության համար։

Ես և իմ սերունդը մեծացել ենք մարդասիրական իդեալներով։ Մեր ծնողները, դաստիարակներն ու ուսուցիչները մեր մեջ սերմանում էին համամարդկային կամ համընդհանուր արժեքներ՝ աշխարհի բոլոր կամ գրեթե բոլոր մարդկանց համար նույն նշանակությունն ունեցող արժեքներ՝ մարդկային կյանք, պատիվ, սեր, հարգանք, մարդասիրություն, փոխօգնություն…

Արբակ Խաչատրյան

— Պարոն Խաչատրյան, իմացանք, որ Ձեր գործընկերները հայց են պատրաստում ՌԴ Սահմանադրական դատարան։ Սա բոլորովին աննախադեպ դիմում է, որովհետև խոսքը մարդկային արժեքների ու համակարգի՝ օրենքների և պետական ապարատի հակամարտության մասին է… Մեր տեղեկություններով՝ Դուք ոչ միայն արդար որոշում չեք ակնկալում, այլ վստահ եք՝ այն չի լինելու։ Ինչո՞ւ։

— Յուրաքանչյուրն օրենքներն ու նորմերն իր ձևով է մեկնաբանում։ Պետությունները օրենքները գրում են իրենց համար, հաճախ դրանք արդարության հետ կապ չունեն, երբեմն էլ իրար հակասում են։ ՌԴ Սահմանադրական դատարանն ուղղված էր ԽՍՀՄ-ի քայքայմանը։ ՌԴ Սահմանադրությունը ոչ այլ ինչ է, քան Ֆրանսիայի Սահմանադրության պատճենը՝ աստիճանաբար հարմարեցված օլիգարխների, բանկիրների և այլոց շահերին։ Արդյունքում այդ հորինված օրենքների մոտ 70-80%-ը գործում է մարդու ու արդարության դեմ։ Մյուս պետություններում էլ նույն ողբալի վիճակն է։ Ստացվում է՝ մեր այսօրվա պայքարը դե յուրե «օրինականության» դեմ է, իսկ դե ֆակտո՝ ապօրինության։ Հույս ունենք հետք թողնել. թող ժառանգները մեզ դատեն։

Դուք խոսում եք համամարդկային արժեքներից, բայց քչերն են հասկանում, որ դրանք աշխարհաստեղծման էությունն են, աստվածային նորմը, մարդկության համար՝ օդի պես անհրաժեշտ։ Ոչ վաղ անցյալում այս հիմնարար արժեքները կյանքի բացարձակ նորմն էին. չէինք էլ պատկերացնում՝ այլ կերպ կարող էր լինել…

— Նկատի ունեք խորհրդային ժամանա՞կը։

— Այո՛։

— Բայց ՌԴ նախագահը 2024 թվականը Ռուսաստանում հայտարարել է Ընտանիքի տարի, և այժմ Կազանում, որտեղ Դուք հարցազրույց էիք տվել, Վ. Պուտինը ԲՐԻԿՍ-ի 16-րդ նիստի շրջանակներում ընդգծեց, որ այս կառույցի գործունեության հիմքում համամարդկային արժեքներն են։ Ինչպե՞ս կմեկնաբանեք։

— Արևմուտքի հետ ռազմական առճակատումը Ռուսաստանում բացահայտեց մարդկային արժեքների կարևորությունը և ցույց տվեց, որ ամենադժվար պահերին ժողովուրդն ու պետությունը միասնական են, իսկ նախկին «էլիտան»՝ կոռուպցիոներները, օլիգարխներն ու բանկիրները, տզրուկներ էին։

— Կարո՞ղ եք ավելի մանրամասն պատմել Սահմանադրական դատարանի դիմումի էության մասին։

— Ինչպես ասացինք՝ ողջամիտ որոշում չենք սպասում, որովհետև նրանք առաջնորդվում են Խորհրդային Միությունը քայքայած օրենքներով։ Բայց եթե հենվենք «անհենարան» միջազգային նորմերի վրա՝ Ռուսաստանը ԽՍՀՄ իրավահաջորդն է և պարտավոր է պաշտպանել իր նախկին քաղաքացիների պատիվն ու արժանապատվությունը…

Մեր սերունդն ապրել է Խորհրդային Միությունում։ Այդ ժամանակ երկբևեռ քաղաքական համակարգ էր, որը պահում էր աշխարհակարգի հավասարակշռությունը։ Երկու բևեռներն էլ կատարյալ չէին, միաժամանակ հակամարտում և նախանձում էին միմյանց։ Ոմանք նախանձում էին, որ խորհրդային երկրում մուրացկաններ ու անօթևաններ չկային, բարձր էին գնահատվում կրթությունն ու մարդու հոգևոր-բարոյական հատկանիշները, ոչ թե գումարը։ Այսինքն՝ նյութականը զիջում էր հոգևորին։ Խորհրդային ճամբարը նախանձում էր արևմտյան ազատությանն ու ապրանքային առատությանը։

Այսպես՝ 15 նախկին խորհրդային հանրապետությունները, լիովին չհասկանալով՝ ինչ է դա և ինչպես ապրել դրանով, ձգտեցին անկախության… Չնայած ԽՍՀՄ-ը նրանցից յուրաքանչյուրին ինքնուրույն զարգանալու հնարավորություն էր տվել, պահպանել ազգային լեզուն, մշակույթն ու ավանդույթները, տվել Սահմանադրություն, կրթություն, բուհեր, հանրագիտարաններ և այլն։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո ազատության փոխարեն ստացան արևմտյան ստրկություն՝ ընկնելով մարդկային հոգու ոչնչացման կատալիզատոր համաշխարհային ֆինանսաբանկային հրեշի ցանցերի մեջ։

Ես և իմ սերունդը մեծացել ենք մարդասիրական իդեալներով։ Ծնողները, դաստիարակներն ու ուսուցիչները սերմանում էին համամարդկային կամ համընդհանուր արժեքներ՝ աշխարհի բոլոր կամ գրեթե բոլոր մարդկանց համար նույն նշանակությունն ունեցող մարդկային կյանքը, պատիվը, սերը, հարգանքը, մարդասիրությունը, փոխօգնությունը և այլն։ Մեր գաղափարախոսության հիմքում մարդն էր՝ իր ուրախությամբ ու ցավով։ Եթե Խորհրդային Միության որևէ տեղ երեխա սպանվեր, չեք պատկերացնում՝ ինչպես դա կհուզեր բոլոր հանրապետություններին, ինչ վիշտ ու ուժեղ ճնշող տպավորություն կթողներ յուրաքանչյուր խորհրդային քաղաքացու սրտում՝ անկախ բնակության վայրից, ազգությունից ու հավատքից։

Մեր երկիրն ամենակրթվածն էր, կրթությունը ճանաչվում էր ամբողջ աշխարհում, արտասահմանցի ուսանողները երազում էին այստեղ սովորել։ Ինչպե՜ս էին արտասահմանում գնահատվում մեր խորհրդային գիտնականները, բժիշկները, մանկավարժները, կոնստրուկտորները, շինարարները, երկրաբանները… Պատկերացնո՞ւմ եք՝ մի ակնթարթում ամեն ինչ փլուզվեց, և այստեղ ու այնտեղ ինչ-որ պետական գործիչներ միլիոնավոր խորհրդային մարդկանց ասացին, թե սխալ են ապրել՝ ջնջելով նրանց նախորդ կյանքը, իդեալներն ու հայրենիքը… Ոչ ոք չհիշեց, որ մեր պապերը կռվել էին այդ երկրի, Հայրենիքի համար. շատերը զոհվել էին, բայց հաղթել ֆաշիզմին։

— Այսինքն՝ ուզում եք ասել՝ ոչ միայն երկիրն են քայքայել, այլ նաև թքել ԽՍՀՄ-ում ծնված մարդկանց սրտերին ու պղծել հոգինե՞րը։

— Այո՛, հիմնովին կոտրել են թե՛ երկիրը, թե՛ մարդկանց, և մինչ օրս ոչ ոք դրա համար պատասխան չի տվել։ Ավելին՝ այս հարցը չի եղել ու չկա օրակարգում։ Ոչ մեկի մտքով անգամ չի անցել գոնե բարձրաձայնել նախկին խորհրդային քաղաքացիների կուտակված խնդիրները, առավել ևս վերականգնել կորցրած իրավունքներն ու փոխհատուցել բարոյական վնասը։ Բավակա՛ն են ժամանակակից հասարակության բարոյաէթիկական արժեքները վերակենդանացնելու մասին խոսքերն ու անհիմն հայտարարությունները. ժամանակն է գործի անցնելու։

— Բայց դրա հակառակորդները շատ են. համաշխարհային տիրապետությանը նման ուղի ձեռնտու չէ։ Այդ պատճառով այսօր պատերազմներ, քաոս և մոտեցող համաշխարհային աղետ ունենք, որի մասին արդեն զգուշացրել էիք։

— Անգլոսաքսերի ինչ-որ խումբ սեփական շահի համար ստեղծեց Դաշնային բանկն ու ստրկացրեց մեր հարյուրավոր միլիոն մարդկանց, և ընդհանրապես՝ ամբողջ աշխարհը։ Պատկերացնո՞ւմ եք՝ ինչ կլիներ, եթե մարդկության զարգացման հիմքը խորհրդային մարդկանց արժեքները լինեին, ոչ թե ԱՄՆ-ի Դաշնային բանկը՝ իր տերերով ու մետաստազներով։ Մեր գիտնականները, սպաները, սովորական մարդկային մարդիկ կարող էին ամբողջ աշխարհի հոգևոր-բարոյական խորհրդանիշը դառնալ… Դուք ԲՐԻԿՍ-ի ու այլ միությունների մասին եք խոսում, իսկ ես հարցնում եմ՝ եթե ԽՍՀՄ-ի նման միաձույլ կառույցը կարողացան քայքայել, ապա այսօր դրանք ի՞նչ արժեքների վրա են կանգնելու։

Մտածե՛ք…

— Դուք միշտ երկրներին ու ժողովուրդներին զգուշացնում եք նրանց սպառնացող վտանգներից ու մարտահրավերներից՝ Ամերիկա, Իսրայել, Ուկրաինա, Վրաստան և այլն։ Այսօր մարդկության համար ի՞նչն եք ամենակործանարարն ու վտանգավորը համարում։

— Հոգևորության բացակայությունը։ Այսօրվա աշխարհում ամեն ինչ արհեստական է, անհոգի պատճեններ՝ օրենքներ, բանականություն և այլն։ Դասականին փոխարինել են գռեհիկ ընթերցանությունն ու գովազդը, մշակույթին՝ շոու բիզնեսը… Այսօր չենք հիշում ո՛չ Հոմերոսին, ո՛չ Արիստոտելին. երիտասարդության մեծ մասը նույնիսկ նրանց մասին չի լսել։ Իսկ մարդկային հոգին հազարամյակներ հենվել էր մեծ մշակույթների վրա… Ինչպե՞ս շոու բիզնեսին հաջողվեց մարդկային հոգին ոչնչացնել ընդամենը 50 տարում։ Ի՞նչը դարձավ այդ արատների սնուցող միջավայրը…

Շահույթի անզուսպ ձգտումը և փողին ժամանակակից հասարակությունում տրված դերը։ Կարևոր չէ՝ դոլա՞րն է, թե՞ մեկ այլ թուղթ. մարդկությունը լիակատար կախվածության մեջ է ընկել, և այս անհոգի հրեշը կառավարում է կյանքը։

Համեմատել բնագրի հետ · Русский

Я и мое поколение выросли на гуманистических идеалах. Наши родители, воспитатели и учителя прививали нам общечеловеческие (или универсальные) ценности – ценности, имеющие одинаковую значимость для всех или почти всех людей мира – человеческая жизнь, честь, любовь, уважение, гуманизм, взаимовыручка..

Арбак Хачатрян

– Г-н Хачатрян, нам стало известно, что ваши коллеги готовят иск Конституционный суд РФ (КС РФ), и это – совершенно беспрецедентное обращение, поскольку речь идет о конфликте человеческих ценностей и системы (законы и госаппарат)… По нашей информации, вы не только не ожидаете справедливого решения, а уверены в том, что его не будет… почему?

– Каждый толкует законы и нормы по-своему. Каждое государство пишет законы под себя, зачастую они не имеют ничего общего со справедливостью, бывает, и противоречат друг другу. КС РФ был ориентирован на разрушение СССР. Конституция РФ не что иное, как копия Конституции Франции, постепенно скорректированная под интересы олигархов, банкиров и т.д.. в результате около 70-80% этих выдуманных законов работают против человека и справедливости. Такое же плачевное положение дел и в других государствах. Получается, что наша сегодняшняя борьба де-юре направлена против «законности», а де-факто против беззакония. Мы надеемся оставить след – пусть потомки нас рассудят.

Вот вы говорите об общечеловеческих ценностях, но мало кто понимает, что это – суть мироздания, божья норма, это как воздух для человечества. Еще не так давно эти фундаментальные ценности были абсолютной нормой жизни, мы даже представить себе не могли, что может быть иначе…

– Вы имеете в виду советскую эпоху?

– Да.

– Но ведь Президент РФ объявил 2024 год в России Годом семьи, и сейчас в Казани (где Вы дали интервью) В. Путин на полях 16-го заседания БРИКС подчеркнул, что в основе деятельности данной структуры – общечеловеческие ценности. Как вы это прокомментируете?

– Военное противостояние с Западом проявило в России важность человеческих ценностей и показало, что в самые трудные времена народ и государство едины, а бывшая «элита» – коррупционеры, олигархи, банкиры – оказались пиявками.

– А можете подробнее рассказать о сути обращения в КС?

– Как уже говорилось, мы не ждем какого-то разумного решения, т.к. они руководствуются законами, которые разрушили Советский Союз, но, если опираться на “безопорные” международные нормы. Россия является правопреемником СССР и её долг защищать честь и достоинство своих бывших граждан…

Наше поколение жило в Советском Союзе. В то время была биполярная политическая система, поддерживающая баланс мирового порядка. Оба полюса не были идеальными, они одновременно конфликтовали и завидовали друг другу. Одни завидовали, что в стране Советов не было нищих и бездомных, высоко ценились образование и духовно-нравственные качества человека, а не деньги. Т.е. материальное уступало духовному. Советский лагерь завидовал западной свободе и товарному изобилию. Так, 15 бывших советских республик, до конца не понимая, что это и как с этим жить, потянулись к независимости… несмотря на то, что СССР предоставил возможность каждой из этих республик самостоятельно развиваться, сохранил национальный язык, культуру, традиции, дал Конституцию, образование, ВУЗы, энциклопедии и др.

После развала СССР вместо свободы они получили западную кабалу, попав в сети мирового финансово-банковского монстра- катализатора уничтожения человеческой души.

Я и мое поколение выросли на гуманистических идеалах. Наши родители, воспитатели и учителя прививали нам общечеловеческие (или универсальные) ценности – ценности, имеющие одинаковую значимость для всех или почти всех людей мира – человеческая жизнь, честь, любовь, уважение, гуманизм, взаимовыручка и т.д. В основе нашей идеологии был человек со своими радостью и горем. Если бы в Советском Союзе где- либо убили ребенка, то вы не представляете, как это всколыхнуло бы все республики, каким горем это отозвалось и какое сильное удручающее впечатление оставило бы в сердце каждого советского гражданина, вне зависимости от места проживания, национальности и вероисповедания.

Наша страна была самая образованная, наше образование признавалось по всему миру, иностранные студенты мечтали здесь учиться. А как ценились за рубежом наши советские ученые, врачи, педагоги, конструкторы, строители, геологи… И представляете, в одночасье все это рухнуло, и какие-то государственные деятели и здесь и там говорят миллионам советских людей, что они жили неправильно, перечеркнув всю их прежнюю жизнь, идеалы, родину… И никто не вспомнил, что за эту страну, за Родину наши деды сражались, многие погибли, но победили фашизм.

– Т.е. вы хотите сказать, что разрушили не только страну, но и плюнули в сердца и осквернили души людей, рожденных в СССР?

– Да, поломали до основания и страну и людей, и никто до сих пор за это не ответил, более того, такого вопроса не было и нет на повестке дня. Никому даже в голову не пришло хотя бы озвучить накопившиеся проблемы бывших советских граждан, не говоря уже о том, чтобы восстановить их утраченные права и выплатить моральный ущерб. Хватит уже разговоров и голословных заявлений о необходимости возрождения морально-этических ценностей в современном обществе, пора воплощать в жизнь.

– Но есть много противников этого, ведь мировому господству не выгоден такой путь, поэтому мы сегодня и имеем войны, хаос и приближающуюся мировую катастрофу, о которой вы уже предупреждали.

– Какая-то группа англосаксов ради собственной выгоды создала Федеральный Банк и поработила сотни миллионов наших людей, да, и вообще весь мир. А представляете, что было бы, если основой развития человечества стали ценности советских людей, а не Федеральный банк США со своими хозяевами и метастазами? Наши ученые, офицеры, простые человечные люди могли бы стать духовно-нравственным символом для всего мира… Вот вы говорите о БРИКС и других союзах, а я хочу вас спросить: если такой монолит как СССР смогли разрушить, то на каких ценностях сегодня будут держаться они?

Задумайтесь…

– Вы всегда предупреждаете страны и народы о нависших над ними угрозах и вызовах (Америка, Израиль, Украина, Грузия и т.д.), а что на сегодняшний день Вы считаете самым губительным и опасным для человечества?

– Отсутствие духовности. В сегодняшнем мире все искусственное, бездушные копии (законы, интеллект и т.д.), классику подменили пошлым чтивом и рекламой, культуру – шоу-бизнесом… Мы сегодня не вспоминаем ни Гомера, ни Аристотеля, большая часть молодежи даже не слышала о них, а ведь человеческая душа тысячелетиями держалась на великих культурах… Как же шоу-бизнесу удалось уничтожить человеческую душу за каких-то 50 лет…Что стало питательной средой для этих пороков…

Безудержное стремление к наживе, та роль, которая определена деньгам в современном обществе. Не имеет значения доллар это или какая-то другая бумага; человечество попало в тотальную зависимость, и этот бездушный монстр управляет жизнью.

Նշում աղբյուրի մասին

Publication date supplied by the personal archive; it may differ from the original publication date. The current text also discusses later events; the archive date does not establish when those passages were added.