Նոր սերունդը կփրկի աշխարհը
Новое поколение спасёт мир
Կարդալ հրատարակչի կայքումԱրհեստական բանականության օգնությամբ թարգմանություն։ Ստորև հասանելի է բնագիրը՝ համեմատության համար։
Մենք արդեն մեր թերթում քաղաքական գործիչ և իրավապաշտպան Արբակ Խաչատրյանի հետ զրուցել ենք «Նոր սերունդը՝ հանուն խաղաղության» երիտասարդական կազմակերպության առաջին ակցիաների մասին։ Արբակ Խաչատրյանն ու Ռուբեն Գրիգորյանն այս նոր միջազգային շարժման գաղափարական ոգեշնչողներն են։
Մենք արդեն նշել ենք, որ նոր երիտասարդական կազմակերպության նպատակներն ու խնդիրները ստացել են Վրաստանի նախագահ Գիորգի Մարգվելաշվիլիի, վարչապետ Գիորգի Կվիրիկաշվիլիի և Վրաստանի կաթողիկոս-պատրիարք Նորին Սրբություն Իլիա Երկրորդի աջակցությունը։
Հիշեցնենք՝ մայիսի 1-ին Թբիլիսիում տեղի ունեցավ «Նոր սերունդը՝ հանուն խաղաղության» նոր միջազգային երիտասարդական շարժման առաջին ակցիան։ «Երիտասարդությունը՝ հանուն խաղաղության Անդրկովկասում» կարգախոսով հանրահավաքին մասնակցեցին ադրբեջանցի, վրացի և հայ երիտասարդների ներկայացուցիչներ։ Ակցիան լայն ու դրական լուսաբանում ստացավ Վրաստանի, Ադրբեջանի և Ռուսաստանի առաջատար լրատվամիջոցներում։
«Նոր սերունդը՝ հանուն խաղաղության» նոր համաժողովը Վրաստանում կանցկացվի հունիսի 14–16-ին։ Բացի Անդրկովկասի երկրներից մասնակիցներից՝ հրավիրված են հյուրեր Ռուսաստանից, Ֆրանսիայից, Գերմանիայից և Հոլանդիայից։ Համաժողովի ծրագրում շատ դիտարժան միջոցառումներ կան, օրինակ՝ վրաց-ադրբեջանական ու վրաց-հայկական սահմանների խորհրդանշական հատումը և երեք երկրների երիտասարդների հանդիպումը վրացական հողի վրա։
Այսօրվա մեր զրուցակիցը Մոսկվայի և ազգերի մշակույթի թանգարանի հիմնադիր, գրող ու գործարար Ռուբեն Գրիգորյանն է։ Որպես թե՛ Հայաստանի, թե՛ Ռուսաստանի իսկական հայրենասեր՝ Ռուբեն Գրիգորյանը մեծ ջանքեր է նվիրում ազգամիջյան հարաբերությունների զարգացմանը, ուշադիր հետևում է աշխարհում տեղի ունեցող իրադարձություններին և ակտիվորեն զբաղվում հրատապ թեմաներով հրապարակախոսությամբ։
Ահա մի մեջբերում նրա հուզիչ «Հեղափոխություն» տեսաէսսեից, որը գրվել ու հրապարակվել է իրադարձությունների թարմ հետքերով՝ 2018 թվականի ապրիլի 30-ին․
«Բռնակալը հեռացավ։ Հեռացավ մի մարդ, որը չդիմացավ մարդկային ատելության ծովին։ Մենք հաղթեցի՞նք։ Իսկ մի՞թե հաղթանակ է, երբ մարդիկ հաղթում են սովորական մարդկային չարին։ Չար՝ բոլորի համար, բայց ինչո՞ւ բոլորը դա այդքան երկար հանդուրժեցին։ Եվ սկսում ես հասկանալ, որ հաղթանակը ոչ միայն մեկ մարդու, այլ առաջին հերթին ինքդ քո նկատմամբ էր։ Սեփական վախկոտության, անվճռականության, հանդուրժողականության ու կասկածների նկատմամբ։ Ինչո՞ւ այսքան երկար։ Եվ դրանից ավելի ու ավելի տխուր էր դառնում։ Բայց տխրությունն ուժեղանում էր, երբ հիշում էի ավարտվող օրը։
Ժողովրդի, մարդկանց և պարզապես մարդու ձայնը հնարավոր չէ գնել, ինչպես դուք միշտ արել եք։ Այն կարելի է միայն մարդկայնորեն շահել։
Տխուր, շատ տխուր է դառնում, որ չարը, կեղտը դեռ չեն հեռացել և կարող են դեռ շատ չարիք գործել։ Եվ Աստված չանի, որ կույր բթությամբ ու իրենց անսահման տգիտությամբ արյուն թափեն։ Բայց ավելի վատ է վերադառնալը կամ մնալը և շարունակելը տիրել։ Ուրեմն հեղափոխությունը դեռ չի ավարտվել։ Այն միայն սկսվել է։ Եվ, կարծես, կշարունակվի, քանի դեռ այս զզվելի կեղտն ու չարն ապրում են մարդկային հոգիներում։ Իսկ կհաջողվի՞ հաղթել, ավարտել հեղափոխությունը։ Բայց այդ պահին գլուխս բարձրացրի և, տեսնելով բազմությունը, ուրախ ժպտացի։ Նայեք՝ ահա ես եմ, և ինձ հետ շատ են ինձ նման զգացող մարդիկ։ Ուրեմն առողջ դատողությունն ու մարդկային բանականությունը կհաղթեն։ Եվ դա նշանակում է, որ մենք կհաղթենք ու կապրենք»։
Մենք հեռախոսով զրուցեցինք Ռուբեն Գրիգորյանի հետ։
— Ռուբեն Ցոլակովիչ, շնորհակալություն, որ համաձայնեցիք զրուցել։ Ինչո՞վ ձեզ գրավեց «Նոր սերունդը՝ հանուն խաղաղության» շարժում ստեղծելու գաղափարը։
— Ցանկացած գաղափարի հաջողությունը կախված է դրա արդիականությունից ու պահանջվածությունից, և ես համոզված եմ, որ այս գաղափարը՝ երիտասարդներին պայմանավորվելու հնարավորություն տալը, արդիական ու ճիշտ է։ Բացի այդ, այս շարժումը «ձնագնդի» հսկայական ներուժ ունի՝ քայլ առ քայլ, օր օրի, տարի առ տարի հսկայական, համընդգրկուն ուժ ու ծավալ ձեռք բերելու։ Եվ այս երիտասարդական կազմակերպությունն ի վերջո կկարողանա ազդել պետական մակարդակով որոշումների ընդունման վրա։ Ինչպես, օրինակ, Հայաստանի երիտասարդությունն ազդեց իր երկրի քաղաքական իրավիճակի արմատական փոփոխությունների վրա։
Հենց երիտասարդներն էին այս տպավորիչ փոփոխությունների հիմնական՝ 90% շարժիչ ուժը։ Նրանք ուզում էին հնարավորություն ունենալ ազդելու իրենց կյանքի ուղու ընտրության վրա, ստեղծելու, այլ ոչ թե ավերելու հնարավորություն ունենալ։ Նրանց ընտրությունն ակնհայտ է՝ խաղաղ վերափոխումներ, այլ ոչ թե կործանարար պատերազմ։ Եվ նրանց հաջողվում է։ Ուստի այս շարժման մասնակից պետությունների փոխարեն ես դրան շատ ուշադիր ու լրջորեն կվերաբերվեի։
— Վրաստանի բարձրագույն ղեկավարությունը հստակ հասկացրեց, որ հետաքրքրված է այս հետաքրքիր նախաձեռնությամբ։
— Եվ նրանք, իմ կարծիքով, իմաստուն են վարվում։ Անդրկովկասը, հատկապես Մերձավոր Արևելքը, պայթյունավտանգ տարածաշրջան է՝ բազմաթիվ հակամարտություններով։ Լիբիա, Սիրիա, Իրաք, Աֆղանստան, Իսրայել–Պաղեստին, Լեռնային Ղարաբաղ, թուրքեր–քրդեր։ Եվ այս հակամարտությունները միշտ եղել են․ հիշենք Արևմտյան Հայաստանը (Թուրքիայի Արևելյան Անատոլիա՝ խմբագրության նշում), որի բնակչության 90%-ն այժմ քրդեր են կազմում։ Իսկ դեռ 17-րդ դարում Արևմտյան Հայաստանի բնակչության 98%-ը հայեր էին։ Սակայն Մեծ եղեռնի (Հայոց ցեղասպանություն՝ խմբագրության նշում) հետևանքով այդ հողի վրա այժմ քրդեր են ապրում։ Ուստի Սիրիայում քրդերի և թուրքերի հակամարտությունը համապատասխանում է «Ուրիշի համար փոս մի՛ փորիր, ինքդ կընկնես մեջը» ասացվածքին։ Իսկ ձեր ղեկավարությունը փորձում է հարևանների հետ ապրել քրիստոնեական պատվիրաններով՝ իմաստուն ու խաղաղ։
— Եվ Վրաստանի քաղաքացիներն այս հարցում աջակցում են իրենց ղեկավարներին։
— Հենց այդ պատճառով «Նոր սերունդը՝ հանուն խաղաղության» երիտասարդական շարժման հաջողությունը հսկայական բարոյական նշանակություն ունի ոչ միայն Անդրկովկասի համար․ այդ հաջողությունը կարող է լավ օժանդակություն դառնալ ամբողջ աշխարհում խաղաղության գործին։ Այժմ «պատերազմ, թե խաղաղություն» ընտրության առջև կանգնած է ոչ միայն Մերձավոր Արևելքը, այլ ամբողջ մարդկությունը։ Եվ տեսեք, թե «բանական մարդն» ինչ դժվարությամբ է կատարում ընդհանուր առմամբ պարզ ընտրությունը՝ խաղաղ ապրել, թե պատերազմներում մեռնել։
Կրկին անդրադառնամ վայրի ընտրությանը և վրացական իշխանությունների ու եկեղեցու աջակցությանը։ Մտահղացումը առայժմ գրեթե իդեալական է։ Ադրբեջանցիները Հայաստան չեն գնա, վրացիները դժկամությամբ կգնան Ռուսաստան, իսկ Ռուսաստանում հիմա դեպի Վրաստան զբոսաշրջային բում է։ Իսկ Ռուսաստանի երիտասարդությունը, ըստ էթնիկ պատկանելության, և՛ ռուսներ են, և՛ վրացիներ, և՛ հայեր, և՛ ադրբեջանցիներ, և՛ Պովոլժիեի գերմանացիներ։ Բոլորին չես թվարկի․ Ռուսաստանը հսկայական երկիր է, և Վրաստանում հասկանում են, որ նման հարևանի հետ ավելի լավ է խաղաղ ապրել, կարգավորել դիվանագիտական հարաբերություններն ու առաջ շարժվել։
Բացի այդ, Վրաց առաքելական ինքնավար ուղղափառ եկեղեցին աշխարհի հնագույն քրիստոնեական եկեղեցիներից մեկն է։ Սա ևս մեկ կամուրջ է Ռուսաստանի և Վրաստանի բարիդրացիական հարաբերությունների կարգավորման համար։
— Շատ շնորհակալություն, որ ժամանակ գտաք մեր զրույցի համար։ Հաջողություն եմ մաղթում։
Համեմատել բնագրի հետ · Русский
Мы уже беседовали в нашей газете с политиком и правозащитником Арбаком Хачатряном о первых акциях молодёжной организации «Новое поколение за мир». Арбак Хачатрян и Рубен Григорян - идейные вдохновители этого нового международного движения.
Мы уже отмечали, что цели и задачи новой молодёжной организации получили поддержку президента Грузии Георгия Маргвелашвили, премьер-министра Георгия Квирикашвили и Его Святейшества, Католикос-Патриарх Грузии Ильи Второго.
Напомним, 1 мая в Тбилиси прошла первая акция нового международного молодёжного движения «Новое поколение за мир». На митинг под лозунгом «Молодёжь во имя мира в Закавказье» вышли представители азербайджанской, грузинской и армянской молодёжи. Акции получила широкое и позитивное освещение в ведущих СМИ Грузии, Азербайджана, России.
Новый форум «Новое поколение за мир» пройдёт в Грузии 14-16 июня, и, кроме участников из стран Закавказья, на него приглашены гости из России, Франции, Германии и Голландии. В программе форума много зрелищных мероприятий, например, символическое пересечение грузино-азербайджанской и грузино-армянской границы и встреча молодёжи трёх стран на грузинской земле.
Сегодняшний наш собеседник - основатель музея Москвы и культуры наций, писатель и бизнесмен Рубен Григорян. Как истинный патриот и Армении и России, Рубен Григорян много сил уделяет развитию межнациональных отношений, внимательно следит за событиями в мире, активно занимается публицистикой на злободневные темы.
Вот цитата из его пронзительного видео-эссе «Революция», написанного и опубликованного по горячим следам, 30 апреля 2018 года:
«Ушёл тиран. Ушёл человек, не выдержав моря человеческой ненависти. Мы победили? А разве победа, когда люди побеждают простое человеческое зло. Зло для всех, но почему все это так долго терпели? И начинаешь понимать, что победа была не только над одним человеком, но, прежде всего, над самим собой. Над трусостью своей, над нерешительностью, над терпимостью и сомнениями. Почему так долго? И от этого становилось все больше и больше грустно. Но грусть усиливалась, когда вспоминал уходящий день.
Голос народа, голос людей и просто человека нельзя купить, как вы это всегда делали. Его можно только по-человечески завоевать.
Грустно, очень грустно становится, что зло, грязь ещё не ушли и могут много ещё зла натворить. И не дай Бог, слепой тупостью и со своим безграничным невежеством пролить кровь. Но ещё хуже вернуться или остаться и господствовать дальше. А значит, революция ещё не закончилась. Она только началась. И, похоже, будет идти, пока эта мерзопакостная грязь и зло в человеческих душах живут. И удастся ли победить, завершить революцию? Но тут я поднял голову и, увидев толпу, радостно улыбнулся. Смотрите — вот он я и со мной множество таких, как я, чувствующих. А значит, здравый смысл и человеческий разум победит. И это значит, что мы победим и поживем».
Мы побеседовали с Рубеном Григоряном по телефону.
- Рубен Цолакович, спасибо, что согласились поговорить. Чем вам приглянулась идея создания движения «Новое поколение за мир»?
- Успех любой идеи зависит от её актуальности и востребованности, и я уверен, что вот эта идея – дать молодёжи договорится – актуальная и правильная. А ещё у этого движения есть громадный потенциал «Снежного кома», шаг за шагом, день за днём, год за годом набрать огромную, всеобъемлющую силу и размах. И эта молодёжная организация в итоге сможет влиять на принятия решений на государственном уровне. Как, например, повлияла молодёжь Армении на кардинальные изменения политической ситуации в своей стране.
Именно молодые люди были основной, 90%, движущей силой этих впечатляющих изменений. Они хотели иметь возможность влиять на свой выбор жизненного пути, иметь возможность созидания, а не разрушения. Их выбор очевиден – мирные преобразования, а не разрушительная война. И у них получается! Поэтому я бы, на месте государств-участников этого движения, очень внимательно и серьёзно к нему бы относился.
- Высшее руководство Грузии дало явно понять, что оно заинтересовано в этом интересном начинании.
- И они, на мой взгляд, поступают мудро. Закавказье, а особенно Ближний Восток, это взрывоопасный регион, в котором очень много конфликтов. Ливия, Сирия, Ирак, Афганистан, Израиль-Палестина, Нагорный Карабах, турки – курды. И эти конфликты были всегда, вспомним Западную Армению (Турецкая Восточная Анатолия – прим ред.), 90% населения которой сейчас составляют курды. А ещё в 17 веке в Западной Армении армяне составляли 98 % населения. Но в результате Великого Злодеяния (Геноцид армян - прим ред.) на этой земле сейчас живут курды. Поэтому конфликт курдов и турков в Сирии подходит под пословицу «Не рой другому яму, сам в неё попадёшь». А ваше руководство старается жить с соседями по христианским заветам, мудро и мирно.
- И граждане Грузии в этом поддерживают своих руководителей
- Вот именно поэтому успех молодёжного движения «Новое поколение за мир» имеет громадное моральное значение не только для Закавказья, этот успех может стать хорошим подспорьем в деле мира во всём мире. Сейчас этот выбор – «война или мир» стоит не только перед Ближним Востоком, он стоит перед всем человечеством. И посмотрите, с каким трудом «человеку разумному» даётся, в общем-то, простой выбор – мирно жить или умирать в войнах.
Ещё раз повторюсь про место выбора, про поддержку грузинских властей и церкви. Задумка пока почти идеальна. В Армению не поедут азербайджанцы, в Россию неохотно поедут грузины, а вот в России сейчас туристический бум Грузии, а этнически российская молодёжь это же и русские, и грузины, и армяне, и азербайджанцы, и поволжские немцы. Всех не перечислишь – Россия огромная страна и в Грузии понимают, что с таким соседом лучше жить в мире, налаживать дипломатические отношения, идти вперёд.
Потом, Грузинская апостольская автокефальная православная церковь - одна из древнейших христианских церквей в мире. Это ещё один мостик в налаживании добрососедских отношений России и Грузии.
- Большое спасибо, что Вы нашли время для нашей беседы. Желаю успехов!
Նշում աղբյուրի մասին
Дата подтверждена в архиве издателя; часть отдельных страниц недоступна через исследовательский браузер.